En daar zijn ze dan, ‘vader en zoon’, helden zijn het!

Dit samen je je zoon (of in mijn geval dochter) doen moet je als ouder toch wat doen. Waanzinnig hoor. Twee mensen (de derde komt er nog aan he!) die vanaf nu tot het gilde van ‘Cinglés de Mont Ventoux’ Toebehoren. Een gilde waar je echt niet zomaar bij terecht komt. Nee, daar moet je wat voor doen. Dat gaat niet vanzelf, dit is een monstertocht waarin je die ‘reus’ drie keer op en af rijdt en in het geval van Bart Jan nota bene de eerste keer oploopt. Woorden schieten te kort! Klasse heren van het ‘Cinglés’ gilde!

En nu is het wachten op ‘papa Bianca’ en Bianca. Kijk, Bianca gaat minder snel. Bianca is minder getraind dan Bart Jan en Erik, maar dat maakt het niet minder knap. Sterker nog, ik denk dat het van haar nog knapper is. Waarom? Omdat de stap die Bianca maakt gigantisch is! Groot respect dame!

Ze doet het!!!

Ja hoor, ik zei het al he, Bianca is inmiddels ook voor de tweede keer boven. Teus (‘papa Bianca’) had geen rekening gehouden met de afstanden die gefietst moeten worden geloof ik. Tja, ook met de ‘voiture’ is het een heel eind Teus. Maar we hebben een reddend engeltje (nou ja, tja), heeft benzine gevonden (beneden bij ’le camping’) en ook Teus weer aan de gang gekregen.

Op naar de derde Bianca. Regel vier ‘Kan niet …’!

Effe pauze …

Twee keer op, twee keer af. Dan heb je wel even een pauze verdiend toch? Bianca is nog stijgende, maar gaat stug door. Daar zit een ‘harde kop’ op hoor. Die geeft echt niet zomaar op. En wanneer zij straks beneden is denk ik dag ‘papa Bianca’ (ik mag Teus zeggen he) voor haar ook wat lekkers in petto heeft. Zeg ehm op Bianca.

Wordt vervolgd.