Al 7 jaar vechten wij.

Het is een lang, hard en ondraaglijk pad waarop wij ons nu al zeven jaar bevinden. Niet alleen ik, maar mijn hele familie.

Mijn vader, die niet enkel opa is, maar ook de vaderrol op zich nam voor mijn zoon.

Mijn moeder, die dit onterechte drama elke dag opnieuw moet dragen.

Mijn verloofde, die al zeven jaar wacht, naar een vreemd land verhuisde zonder mij, zich sterk houdt en de taal en cultuur leerde — in de hoop dat we ooit weer samen kunnen zijn.

En vooral mijn lieve zoon… die nog niet kon spreken, laat staan wandelen, toen wij van elkaar werden gescheiden.

Het gebrek aan rechtvaardigheid — nochtans een basisprincipe van de internationale mensenrechten — blijft ons achtervolgen.

Er was eindelijk hoop. Na opnieuw twee jaar wachten klonk de belofte van minister Van Tigchelt als een doorbraak: het verdrag zou voorlopig worden toegepast en de transferprocedure zou onmiddellijk worden opgestart.

Maar niets bleek minder waar.

Minister Verlinden liet ons weten dat het verdrag wel getekend is, maar dat we nu moeten wachten op ratificatie. Dat betekent opnieuw 4, 6, misschien 12 maanden extra. Extra tijd. Extra straf. Extra scheiding.

En daarna moet de transferprocedure nog beginnen.

We zien geen andere keuze dan opnieuw gerechtelijke stappen te ondernemen. Blijkbaar is dat de enige manier om in Brussel gehoord te worden.

De gruwel van de Cambodjaanse gevangenis heb ik jarenlang geminimaliseerd — om mijn familie te beschermen en voor mijn eigen veiligheid. Maar de realiteit is onmenselijk en brutaal. Elke dag is een strijd tegen mishandeling, corruptie en racisme.

Na zeven jaar geduld opnieuw de deur tegen mijn neus krijgen… het is genoeg.

Mijn familie doet alles om mijn situatie hier draaglijker te maken. Maar wij kunnen dit niet alleen.

Daarom hebben wij jullie hulp nodig.

Om een advocaat in te schakelen die onze rechten kent.

Die bereid is ervoor te vechten.

Die ons helpt om gerechtigheid af te dwingen.

Willen jullie ons helpen?

Elke bijdrage, elke steun, elke gedeelde boodschap maakt een verschil.

Dank jullie wel. ❤️

Al 7 jaar vechten wij.

Het is een lang, hard en ondraaglijk pad waarop wij ons nu al zeven jaar bevinden. Niet alleen ik, maar mijn hele familie.

Mijn vader, die niet enkel opa is, maar ook de vaderrol op zich nam voor mijn zoon.

Mijn moeder, die dit onterechte drama elke dag opnieuw moet dragen.

Mijn verloofde, die al zeven jaar wacht, naar een vreemd land verhuisde zonder mij, zich sterk houdt en de taal en cultuur leerde — in de hoop dat we ooit weer samen kunnen zijn.

En vooral mijn lieve zoon… die nog niet kon spreken, laat staan wandelen, toen wij van elkaar werden gescheiden.

Het gebrek aan rechtvaardigheid — nochtans een basisprincipe van de internationale mensenrechten — blijft ons achtervolgen.

Er was eindelijk hoop. Na opnieuw twee jaar wachten klonk de belofte van minister Van Tigchelt als een doorbraak: het verdrag zou voorlopig worden toegepast en de transferprocedure zou onmiddellijk worden opgestart.

Maar niets bleek minder waar.

Minister Verlinden liet ons weten dat het verdrag wel getekend is, maar dat we nu moeten wachten op ratificatie. Dat betekent opnieuw 4, 6, misschien 12 maanden extra. Extra tijd. Extra straf. Extra scheiding.

En daarna moet de transferprocedure nog beginnen.

We zien geen andere keuze dan opnieuw gerechtelijke stappen te ondernemen. Blijkbaar is dat de enige manier om in Brussel gehoord te worden.

De gruwel van de Cambodjaanse gevangenis heb ik jarenlang geminimaliseerd — om mijn familie te beschermen en voor mijn eigen veiligheid. Maar de realiteit is onmenselijk en brutaal. Elke dag is een strijd tegen mishandeling, corruptie en racisme.

Na zeven jaar geduld opnieuw de deur tegen mijn neus krijgen… het is genoeg.

Mijn familie doet alles om mijn situatie hier draaglijker te maken. Maar wij kunnen dit niet alleen.

Daarom hebben wij jullie hulp nodig.

Om een advocaat in te schakelen die onze rechten kent.

Die bereid is ervoor te vechten.

Die ons helpt om gerechtigheid af te dwingen.

Willen jullie ons helpen?

Elke bijdrage, elke steun, elke gedeelde boodschap maakt een verschil.

Dank jullie wel. ❤️

Hallo Allemaal hartelijke dank voor al de donaties.  Hij zit er ondertussen al 7 jaar en hopelijk komt er vlug een eind aan. Zijn zoontje en vriendin missen hem enorm. 
En wij als ouders zeker.