Soms komt het leven onverwacht hard binnen.

Bij mijn mama werd op latere leeftijd late‑onset MS vastgesteld — een diagnose die ons heeft doen stilstaan. Sindsdien gaat haar gezondheid sneller achteruit dan we ooit hadden durven denken. Haar wereld is kleiner geworden: stappen gaat moeilijk, haar evenwicht laat haar in de steek, haar zicht verandert, en de pijn en vermoeidheid zijn dagelijkse metgezellen geworden.

Toch blijft ze vechten.

Elke dag opnieuw probeert ze haar zelfstandigheid vast te houden — iets wat voor haar zoveel meer betekent dan alleen kunnen bewegen. Het is haar waardigheid, haar vrijheid, haar leven.

Maar om dat te kunnen blijven doen, zijn er dringende aanpassingen nodig voor haar leefwereld. 

Hulpmiddelen, aanpassingen in huis, veiligheid… dingen die je pas begrijpt wanneer je ziet hoe iemand die je liefhebt elke dag een beetje meer moet inleveren.

Omdat haar diagnose pas na haar 65ste kwam, krijgt ze geen steun meer van het VAPH. Andere premies dekken slechts een fractie van de kosten. We dragen zelf zoveel mogelijk, maar de financiële druk is groot — groter dan we alleen kunnen dragen.

Daarom deze vraag.

Niet gemakkelijk, maar wel vanuit het diepste van ons hart.

Elke bijdrage, hoe klein ook, helpt mijn mama om haar leven thuis leefbaar, veilig en waardig te houden.

Uw steun gaat rechtstreeks naar noodzakelijke aanpassingen zoals:

• traplift

• Noodzakelijke aanpassingen in huis

• een veilige bad/douche

• ergonomische hulpmiddelen die haar dagelijkse handelingen mogelijk maken

• een aangepaste elektrische rolstoel en loopmiddel

Uw steun betekent meer dan woorden kunnen zeggen.

Het is een stukje rust, een stukje veiligheid, een stukje toekomst.

Dank aan iedereen die kan en wil bijdragen aan het welzijn van mijn mama.