Help Eli’s American Dream Come True!
To study at one of the world’s most prestigious universities. It’s a dream come true. However …
Toen ik opgroeide, dacht ik dat ik niet ouder zou worden dan veertien. Mijn kinder- en jeugdjaren werden gekenmerkt door afschuwelijke ervaringen, waardoor elke dag onzeker was en de gedachte aan studeren onbereikbaar leek. Inmiddels sta ik, tegen alle verwachtingen in, levend en wel, op het punt om een masteropleiding in History te beginnen aan New York University (NYU) in Amerika. Dit is een droom die uitkomt.
Alleen… die droom heeft een keerzijde: het kostenplaatje is torenhoog.
Aan het verwezenlijken van mijn droom hangt een prijskaartje van iets meer dan €80.000,- per academisch jaar.
Om je een idee te geven:
- €50.000,- collegegeld voor twee semesters
- €12.900,- huur – als ik op de campus kan wonen
- €13.000,- voor levensonderhoud – New York is duur!
- €4400,- aan verplichte verzekeringskosten
- €1000,- voor een retour vliegticket (Amsterdam – New York)
Vanzelfsprekend ben ik druk bezig met het verwerven van studiebeurzen en -leningen en met zoeken naar werk op de campus, maar die inkomsten zullen de totale kosten niet dekken. Daarom start ik – na lang aandringen van mensen in m’n omgeving – deze crowdfundingsactie.
Waarom zou jij mij willen helpen?
Het simpele antwoord is: omdat ik een droom heb die ik anders niet kan realiseren.
Wat wilde jij vroeger worden, ‘later als je groot bent’? Misschien droomde je ervan brandweermens of ontdekker te worden, of fantaseerde je van een baan in het basisonderwijs? Misschien wilde je totaal iets anders worden dan je nu bent? Wilde je iets anders gaan studeren dan je uiteindelijk gestudeerd hebt, maar deed je dat omdat het ‘nu eenmaal zo hoorde’ of omdat het moest van je ouders. En misschien heb je nu wel spijt dat je die grote droom nooit hebt nagestreefd.
Het volgen van een masteropleiding in Amerika aan NYU is voor mij een droom die uitkomt. Het geeft mij de mogelijkheid om mijn loopbaan in de academische wereld weer op te kunnen pakken nu ik daar, na jaren hard aan mijzelf te hebben moeten werken, weer de ruimte voor heb in mijn hoofd. Het realiseren hiervan kan alleen met financiële steun van buitenaf.
Geef jij mij dat steuntje in de rug, zodat ik mijn grote droom kan verwezenlijken? Alle kleine beetjes maken samen een hoop mogelijk.
There’s a crack in everything. That’s how the light comes in.
Leonard Cohen’s nummer “Anthem” gaat over hoop in bange en donkere dagen; over de verantwoordelijkheid hebben en nemen om imperfecties te zien en omarmen: there is a crack in everything, that is how the light comes in. Concepten die centraal staan in mijn leven tot dusver. Mijn levensloop kent nogal een aantal ‘cracks’, maar ik ben altijd het licht blijven zien. Het is inmiddels tien jaar geleden dat ik besloot om de confrontatie met mijn eigen verleden aan te gaan en met trots kan ik zeggen dat ik genezen ben van een Dissociatieve Identiteitsstoornis en Complexe PTSS. Mijn levenservaringen hebben mij gemaakt tot wie ik nu ben: een uniek, intelligent, creatief en queer mens dat gehard is door het leven en toch veel empathie heeft. Deze eigenschappen neem ik mee naar de Graduate School of Arts and Sciences van NYU, waardoor ik verwacht de masteropleiding hier met succes af te ronden.
Geen standaardverhaal
Mijn situatie is verre van een standaardverhaal. Ik ben 33 en heb er al een academische loopbaan opzitten. Ik heb een bachelor en researchmaster geschiedenis cum laude afgerond aan de Universiteit Leiden. Tijdens mijn gehele studieperiode heb ik ook naast mijn studie verschillende kansen opgepakt om mij verder te ontplooien en een bijdrage te leveren aan het verenigingsleven. Tijdens mijn bachelor en researchmaster was ik buiten de studie actief als (bestuurs)lid bij de Europese studentenvereniging AEGEE. Tijdens mijn lidmaatschap en leiderschap van AEGEE was ik zowel in Leiden als op Europees niveau betrokken bij het ontplooien van activiteiten die culturele uitwisseling tussen Europese studenten moesten bevorderen. Tijdens de research master liep ik een onderzoeksstage bij de Historische Eenheid van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Een van de meest formatieve ervaringen was het half jaar dat ik als graduate exchange student in Amerika studeerde aan Rutgers University, New Brunswick. Hier leerde ik veel dingen, waaronder dat de Amerikaanse academische wereld mij beter past dan de Nederlandse, omdat er meer ruimte is voor interdisciplinariteit, diversiteit en activisme. Academia, in het bijzonder graduate studies volgen in Amerika, werd mijn lichtpuntje, mijn droom na donkere tijden.
Ingehaald door mijn eigen geschiedenis
Helaas werd ik tijdens het laatste jaar van mijn studie door mijn eigen geschiedenis ingehaald en kon ik geen van de indertijd aangeboden PhD-plekken aannemen. Het was noodzakelijk om de confrontatie met mijn verleden aan te gaan en traumatherapie te ondergaan. Dit betekende dat ik mijn academische ambities even moest parkeren. Om toch een maatschappelijk relevante invulling aan mijn dagen te geven, naast een intensief therapietraject, besloot ik mijn onderwijsbevoegdheid te halen, die ik cum laude behaalde aan de Universiteit Leiden. Werken in het onderwijs werd daarmee een ongeplande, maar inspirerende afslag van mijn oorspronkelijke ambities. Gedurende een aantal jaren was het nodig om te focussen op emotionele in plaats van intellectuele arbeid. De laatste tijd, naarmate het met mij beter ging, miste ik echter de intellectuele uitdaging die de academische wereld mij brengt. Een vervolgopleiding aan NYU is daarom een uitgelezen kans om de academische draad weer op te pakken. Een masteropleiding aan deze prestigieuze universiteit biedt mij niet alleen een rentree in de academische wereld, maar ook de mogelijkheid om daarna een PhD te doen.
Onderzoeksambities
Tot op heden heeft mijn onderzoek zich gefocust op het onderzoeken van thema’s zoals herinnering en identiteit, trauma en herstel, rechtvaardigheid, vergeven en vergeten, en ‘narrativity’ in de context van natievorming en in de naweeën van ‘civil unrest’. Veel van deze thema’s zijn ingegeven door mijn verleden, zonder dat ze ooit een persoonlijke geschiedenis zijn geworden. Ik ben gefascineerd door de levens van gewone mensen – stemmen die niet automatisch in boeken en archieven terechtkomen – en periodes van ‘civil unrest’ als traumatische gebeurtenissen in mensenlevens en samenlevingen. Hoe ga je bijvoorbeeld als en in een samenleving verder met zowel de daders als slachtoffers van een burgeroorlog?
Tijdens mijn masteropleiding wil ik graag onderzoek doen naar concretisering van de culturele dimensies van ethische vraagstukken rondom vergeving in de nasleep van ‘civil unrest’ in de 19e en 20e eeuw. Dit zijn bijvoorbeeld vraagstukken over wat kan worden vergeven en wanneer, en met welke gevolgen en onder welke omstandigheden, maar ook meer theoretische vragen over de relatie tussen gerechtigheid, gratie / vergeving en soevereiniteit. Het huidige wereldtoneel wordt gekarakteriseerd door bestaande en opkomende conflicten waar miljoenen mensen door worden getroffen, wat maakt dat onderzoek naar gerechtigheid, vergeven en vergeten relevanter is dan ooit. Een beter begrip van mechanismen van vergeven en vergeten kan ook een constructieve bijdrage leveren aan prominente maatschappelijke discussies over kolonialisme en het slavernijverleden en het daar gedeeltelijk uit voortvloeiende institutioneel racisme dat onze samenleving nog steeds kenmerkt.
De wereld waarin we leven kent momenteel veel ‘cracks’. Laten we daarom samen grote en kleine lichtpuntjes mogelijk maken. Help jij mij mee om mijn doel te bereiken?
Heel veel liefs en dank,
Eli de Graaf
Houd deze pagina en mijn socials in de gaten voor verdere updates. Volg mij op Instagram en/of LinkedIn en blijf op de hoogte van mijn avontuur!
Growing up, I never thought I would make it past 14. My early years were marred by harrowing experiences. Each day felt precarious, and the thought of university seemed distant. Yet, against all odds, I find myself alive and thriving, pursuing a Master in History at New York University (NYU) in the United States. It’s a dream come true.
However, … this dream has a downside: it is prohibitively expensive.
Making my dream come true comes with a price tag of just over €80.000,- per academic year.
To give you an idea:
- €50.000,- tuition for two semesters
- €12.900,- rent – provided I can live on campus
- €13.000,- to cover cost of living – New York is expensive!
- €4400,- in mandatory insurance fees
- €1000,- for a return flight ticket (Amsterdam – New York)
Naturally, I am working hard to secure scholarships and loans, besides looking for work on campus, but those streams of income will not cover the total costs. That's why I am starting this crowdfunding campaign - after much encouragement to do so from people around me.
Why should you help me?
The simple answer is: because I have a dream that I cannot realize otherwise.
What did you want to be when you grew up? Maybe you dreamed of becoming a doctor, primary school teacher, writer, or scientist? Maybe you wanted to become something completely different than you are now? Maybe you wanted to study something different from what you ultimately studied, but instead you did what you were ‘supposed to do’. And maybe now, you regret that you never pursued that big dream.
Pursuing a master's degree in America at NYU is a dream come true for me. It positions me to resume my career in the academic world. After years of working hard on myself, I finally have the mental and emotional space for this. However, I can only achieve this with external financial support.
Will you support me, so that I can realize my big dream? Every little bit helps to make a lot possible.
There is a crack in everything. That’s how the light comes in.
Leonard Cohen's song “Anthem” is about hope in fearful and dark days; about having and taking responsibility to see and embrace imperfections: there is a crack in everything, that is how the light comes in. Concepts that have been central to my life so far. My life has had quite a few 'cracks', but I have always continued to see the light. It has been ten years since I decided to confront my own past and I can proudly say that I have been healed from Dissociative Identity Disorder and Complex PTSD. My life experiences have made me who I am today: a unique, intelligent, creative, and queer person, who is hardened by life and yet has a lot of empathy for others. I will take these qualities with me to NYU's Graduate School of Arts and Sciences, and, therefore, expect to successfully complete my master's degree there.
Not your average story
Mine is not your average story. I am 33 and have already had an academic career. I completed a bachelor's and research master's degree in history at Leiden University with honors. Besides my academic work, I pursued several prestigious and formative extracurricular activities. Throughout my bachelor’s and master’s studies I was active as a (board) member at the European student association AEGEE. During my membership and leadership of AEGEE, I was involved in developing activities to promote cultural exchange between European students, both in Leiden and at the European level. During my master's degree, I did a research internship at the Historical Unit of the Ministry of Foreign Affairs. One of the most formative experiences, however, during my studies was spending six months as a graduate exchange student in America at Rutgers University, New Brunswick. There, I learned many things, including that the American academic world suits me better than the Dutch one, because there is more room for interdisciplinarity, diversity, and activism. Academia, especially pursuing graduate studies in the United States, became the light at the end of the tunnel, the dream that kept me going in dark times.
Overtaken by my own history
Unfortunately, during the last year of my studies, my own history caught up with me and I was unable to accept any of the PhD positions offered to me at the time. It was necessary to confront my past and undergo trauma therapy. This meant that I had to put my academic ambitions on hold for a while. During the pursuit of intensive therapy, I decided to obtain my teaching qualification (MA in Education), in order to still fill my days with something of social relevance. I obtained this degree with honors at Leiden University. Working in education became an unplanned, but inspiring departure from my original ambitions. For several years, it was necessary to focus on emotional rather than intellectual labor. Lately, however, as I have gotten better, I have missed the intellectual challenge that academia brings me. A further education at NYU is therefore an excellent opportunity to pick up the academic threads again. A master's degree at this prestigious university not only offers me a return to academia, but also opens up the opportunity to subsequently pursue a PhD.
My research
My academic journey has been marked by a genuine commitment to historical research and a dedication to the exploration of the themes of memory and identity, trauma and recovery, justice, and forgiving and forgetting in the context of nation-building and in the wake of civil unrest. The events that occurred in my childhood have informed many of the recurring themes in my research, without my work becoming a personal history. I take a great interest in the lives of ‘ordinary’ peoples – in voices that would not automatically make it into books and archives. Besides this, I am interested in the idea of civil conflict as a traumatic experience for a nation. I explored these concepts in my MA thesis on Père-Lachaise as a locus for national symbolism in the early Third French Republic, in which I researched the process of consolidation of the Republic through the lens of memory and trauma and focused on the material translation or expression of political processes in the Third Republic. One of the underlying questions of this thesis was how to deal with both ‘victims’ and ‘perpetrators’ as a society after civil conflict.
During my MA at NYU, I want to research ways to concretize the cultural dimensions of ethical questions regarding forgiveness in the wake of civil unrest in the 19th and 20th century – questions of what can be forgiven and when, and with what consequences and under what circumstances, as well as more theoretical questions regarding the relationship between justice, the pardon and sovereign power. The global landscape of the 21st century is characterized by ongoing and emerging conflicts, making the study of justice, forgiving and forgetting more vital than ever. A better understanding of mechanisms of forgiveness and forgetting can also make a constructive contribution to prominent social discussions about colonialism and the history of slavery, as well as the institutional racism that still characterizes our society.
The world we currently live in knows a lot of ‘cracks’. Let us, therefore, make bright spots possible. Will you help me achieve my goal?
With lots of love and a big thank you,
Eli de Graaf
Keep an eye on this page and my socials for further updates. Follow me on Instagram and/or LinkedIn and stay informed on my adventure!
Updates
-
on 1/27/26
English Below
Lieve allemaal,
Na mijn korte update eerder nu een wat uitgebreidere over wat ik nu doe, hoe het is in New York, en waarom ik zo blij ben om naar Boston te kunnen.
Wat ik nu doe / afgelopen semester gedaan heb:
In september ben ik begonnen aan het vervolg van mijn masteropleiding. Niet bij History, maar bij het Center for European and Mediterranean Studies (CEMS). Alhoewel ik op papier aan een nieuwe opleiding begon, kon ik mijn reeds gevolgde vakken allemaal meenemen. Daardoor hoefde ik afgelopen semester nog maar twee vakken te volgen. Een daarvan was het verplichte “What is Europe?”: een vak over de geschiedenis en tegenwoordige tijd van Europa en de Europese Unie. Ik kan eerlijk zeggen dat ik na een semester lang lezen en denken over dit vraagstuk nog altijd geen compact en eenduidig antwoord kan geven op de vraag wat Europa nou is. Daarnaast volgde ik het vak “Conflict, Justice, and Human Rights”. Oorspronkelijk zou ik een vak over gendergeschiedenis gaan volgen, maar dat heb ik, in het licht van m’n scriptieonderwerp, omgeruild voor dit vak over Transitional Justice. Dit vak ging over de omgang van mensen met rechtvaardigheid en recht na conflictsituaties. Het vak was niet per se historisch (als in een geschiedenis vak), maar wel zeer boeiend. Bovendien gaf het me de gelegenheid kwesties rondom recht en rechtvaardigheid in Noord-Ierland te onderzoeken.
Dat brengt me bij misschien wel de grootste omslag van dit afgelopen semester: m’n onderzoeksterrein. In het afgelopen jaar, als ook tijdens mijn master in Leiden, deed ik voornamelijk onderzoek naar Franse geschiedenis en de thematiek vergeten en herinneren. Bij CEMS daagde een professor mij uit om, ook in het licht van m’n PhD aanvragen, terug te gaan naar het vraagstuk wat mij oorspronkelijk interesseerde. Daardoor kwam ik terecht bij een reis die ik maakte door Noord-Ierland. In Belfast, bij de zogenaamde ‘vredesmuur’ (die nog elke avond dicht gaat om de twee gemeenschappen in de stad van elkaar te scheiden), vroeg ik mij af: als de vrede in Noord-Ierland op papier is vastgelegd door het Goede Vrijdagakkoord van 1998 en wordt geprezen als een wereldwijd voorbeeld, waarom blijven vergeving en vertrouwen dan zo ongrijpbaar in het dagelijks leven?
Op dit vraagstuk ga ik dit semester afstuderen en is m’n PhD voorstel gebaseerd.
Naast eindeloos veel studeren mocht ik het afgelopen semester ook lesgeven aan bachelor studenten. Ik was adjunct instructor voor het vak “Russia between East and West”. Daarvoor moest ik twee keer per week hetzelfde college volgen als de studenten en daarnaast twee verschillende werkgroepen met studenten begeleiden. Het was tof om te ervaren hoe lesgeven in een universitaire setting is en om te merken dat ik dat ook kan.
Het leven in New York
Er is ook een leven buiten de universiteit. Ik heb weer nieuwe vriendschappen gesloten en andere vriendschappen verdiept; ik leer nog elke dag nieuwe delen van de stad kennen en voel me hier op m’n gemak.
Via het nieuws krijgen jullie ongetwijfeld een en ander mee over de ontwikkelingen in de Verenigde Staten. Daarover kan ik zeggen dat ik in New York mijn dagelijks leven kan leven zonder iets van dit alles mee te krijgen. Ik ben oké en veilig en houd me verre van alle dingen politiek.
Verder is er heel veel sneeuw gevallen dit weekend, en heb ik daar alleen maar positieve dingen van meegekregen. Geen stroomuitval of extreme kou, maar wel sneeuwpoppen en prachtige plaatjes. Daar prijs ik mezelf gelukkig mee, wetende ook dat andere mensen het veel slechter getroffen hebben.
Boston College
Officieel heb ik tot 15 april en wacht ik nog op de resultaten van andere PhD aanvragen, maar het heeft er alle schijn van dat ik per september ga beginnen met promoveren aan Boston College in Boston (of technisch gezien Chesnut Hill) in Massachusetts. Weg uit New York dus. Dat is enerzijds jammer, omdat NY een fantastische stad is om te wonen. Anderzijds is het vooruitzicht van een rustige plek met veel natuur ook helemaal niet slecht. Stiekem voel ik me in zo’n omgeving juist erg op m’n gemak.
De reden om voor Boston te kiezen is vooral inhoudelijk. Ik kan daar geschiedenis combineren met Irish Studies en mijn interesses in meer sociologische vraagstukken over vergeving. Bovendien zijn er professoren die met vergelijkbare dingen bezig zijn en die mij goed kunnen begeleiden.
Tot zover.
Als altijd dank voor jullie steun! En stuur vooral een berichtje als je meer wilt weten.Liefs,
Eli---------
Dear all,
Following my brief update earlier, here's a more detailed account of what I'm currently doing, what life is like in New York, and why I'm so happy to be going to Boston.
What I'm doing now / what I did last semester:
In September, continued my master's program. Not in History, but at the Center for European and Mediterranean Studies (CEMS). Although I officially started a new program, I was able to transfer all the courses I had already taken. Therefore, I only had to take two courses last semester. One of them was the mandatory "What is Europe?": a course on the history and present-day situation of Europe and the European Union. I can honestly say that after a semester of reading and thinking about this question, I still can't give a concise and unambiguous answer to the question of what Europe actually is. I also took the course "Conflict, Justice, and Human Rights". Originally, I was going to take a course on gender history, but in light of my thesis topic, I switched to this course on Transitional Justice. This course was about how people deal with justice and law after conflict situations. The course wasn't necessarily historical (as in a history course), but it was very engaging. Moreover, it gave me the opportunity to research issues surrounding law and justice in Northern Ireland.
That brings me to perhaps the biggest change of this past semester: my research focus. In the past year, as well as during my master's program in Leiden, I mainly researched French history and the themes of forgetting and remembering. At CEMS, a professor challenged me, also in light of my PhD applications, to return to the question that originally interested me. This led me back to a trip I made through Northern Ireland. In Belfast, at the so-called "peace wall" (which is still closed every evening to separate the two communities in the city), I wondered: if peace in Northern Ireland has been formally established by the Good Friday Agreement of 1998 and is praised as a global model, why do forgiveness and trust remain elusive in daily life?
This is the topic of my master's thesis this semester and the basis of my PhD proposal.
Besides endless studying, I also had the opportunity to teach bachelor students last semester. I was an adjunct instructor for the course "Russia between East and West". This required me to attend the same lecture as the students twice a week and also lead two different tutorial groups with students. It was great to experience what teaching in a university setting is like and to realize that I can do it.
Life in New York
There is also life outside the university. I have made new friendships and deepened others; I am still discovering new parts of the city every day and feel comfortable here.
You are undoubtedly hearing about the developments in the United States through the news. I can say that in New York I can live my daily life without experiencing any of this. I am okay and safe and stay far away from all things political.
Furthermore, a lot of snow fell this weekend, and I only experienced positive things from it. No power outages or extreme cold, but snowmen and beautiful scenery. I consider myself lucky, knowing that other people have been much worse off.
Boston College
Officially, I have until April 15th and am still waiting for the results of other PhD applications, but it seems very likely that I will start my PhD at Boston College in Boston (or technically Chestnut Hill) in Massachusetts in September. So, leaving New York. On the one hand, that's a shame, because New York is a fantastic city to live in. On the other hand, the prospect of a quiet place with lots of nature isn't bad at all. Secretly, I feel very comfortable in such an environment.
The reason for choosing Boston is primarily academic. There I can combine history with Irish Studies and my interests in more sociological questions about forgiveness. Moreover, there are professors who are working on similar things and who can provide me with excellent guidance.
That's all for now.
As always, thank you for your support! And please feel free to send a message if you want to know more.
Love,
Eli -
on 1/25/26
English below
Lieve allemaal,
Dit is een korte, maar positieve update:
IK BEN GEACCEPTEERD IN EEN PHD PROGRAMMA VOOR GESCHIEDENIS AAN BOSTON COLLEGE UNIVERSITY!Ik kan nog niet geloven dat het zo is, maar de bevestigingsmail schrijft het toch echt. Dit is een droom die uitkomt. Het betekent dat ik per september in Boston verder kan studeren. Eindelijk! Later deze week een langere update over wat ik nu doe, hoe het is in New York, en waarom ik zo blij ben om naar Boston te kunnen.
Als altijd dank voor jullie steun. Met een speciale shoutout naar m'n dansmaatjes van Studio Inspiratie <3 Dansen zonder jullie is niet hetzelfde.
Liefs,
Eli------------------------------------------------------------
Dear all,
This will be a short, but sweet update:
I GOT ACCEPTED INTO A PHD PROGRAM AT BOSTON COLLEGE!!I still can't believe it's true, but the confirmation email really says so. This is a dream come true! It means I can continue my studies in Boston starting in September. Finally! Later this week I'll post a longer update about what I'm doing now, what it's like in New York, and why I'm so happy to be going to Boston.
As always, thank you for your support. A special shoutout to my dance partners from Studio Inspiratie <3 Dancing without you isn't the same.
With love,
Eli -
on 7/24/25
A Long Overdue Update: Studies, Research, and Life in Motion
Dear all,
First off, I owe you a big apology—this update is long overdue. The past year has been full of growth, challenges, and change, and I’ve been meaning to reach out with a proper update. Thank you so much for your continued support and belief in my path—it truly means the world.
Academic Milestones
I’m proud to share that I completed my first year of graduate school with straight A’s! The coursework has been rigorous but incredibly rewarding. The classes I took have helped me sharpen my historical thinking and deepen my focus on memory, violence, and visual culture.
One of the academic highlights has been my research on Ernest Pichio’s censored 1875 painting Le Triomphe de l’ordre. The painting, which depicts the bloody suppression of the Paris Commune, was banned from exhibition due to its political message. Yet ironically, the act of censorship gave the image new life—it circulated underground in exile communities and was displayed across Britain, becoming a powerful symbol of resistance and remembrance. Writing about the painting’s underground afterlife and emotional resonance has allowed me to reflect more broadly on how history is remembered, contested, and sometimes deliberately forgotten.
Transitions and What’s Next
This fall, I’ll be transferring from the History MA to the MA program at NYU’s Center for European and Mediterranean Studies (CEMS). This move was motivated in part by the generous scholarship CEMS offered, which fully covers my tuition. Despite the program change, I’ll remain involved with the History department and will continue to take only history courses. This fall, I’ll be juggling two classes alongside the important (and daunting!) task of applying to PhD programs—again...
Research and Summer Travels
This summer, I traveled to Paris and Amsterdam to do archival research for my thesis. While the results weren’t exactly what I’d hoped for, the work still yielded important puzzle pieces to move forward. Sometimes research is slow, unexpected work—but the process was productive and helped sharpen the next phase of inquiry. I was also fortunate to spend time with family and friends during this period in Europe, which brought a welcome balance to the summer.
That said, I’m looking forward to returning to my new home in New York. After a year, the city is beginning to feel like mine.
Community & Life
Outside of school, I’ve made some wonderful new friends—both in my program and through dance classes, which have been a great outlet. I’m excited to meet new people in the CEMS program and to keep building a strong community here.
This fall, I’m also starting two jobs at NYU:
In August, I’ll be an Orientation Leader for new GSAS students, helping them navigate their start in grad school. And starting in September, I’ll be working as a writing tutor, which I’m particularly excited about—it’s a chance to help others develop their voice while staying immersed in the university’s academic life.
A New Chapter in Brooklyn
Another exciting change: I’m moving off campus into a shared apartment in Brooklyn. It feels like the right moment to step into a new space and rhythm. I’m looking forward to creating a home there and settling into this great neighborhood.
Thank you again—truly—for making all of this possible. Your support is not only helping me access an education I care deeply about, but it’s sustaining a life of curiosity, community, and purpose.
With gratitude and warmth,
Eli
-
on 9/19/24
Greetings from New York.
Hello all,This is my first update from New York. It's my fourth week here and I still can't quite believe I'm here.
Let's start by saying I'm doing great. Studying at NYU is all I'd hoped it to be and more. Classes are interesting and challenging. My cohort is a nice bunch of people. The neighborhood I live in becomes more and more familiar.
This is the third week of classes and I'm starting to find my rythm when it comes to going to class, doing all the reading and writing in preparation for class, and finding time to go to the gym. (For the SportCity people reading this: the gym is not the same without you all <3)
During this semester I'm taking three classes (the maximum allowed): ‘Methods and Approaches in History’, ‘Coups: 1900 to the present’, and ‘19th century France and its Empire’. I love all the reading and familiarizing myself with new subject matters. The writing I have to do is hard, though, but I'm sure I will figure it out.
Included with this post are some pictures of the building in which I live, my desk where I do all the reading, and some impressions of outings I went on (Broadway, hiking in Cold Spring, and a Yankees game). Except for the hiking, which I did by myself, most activities I do are with people from Alumni Hall. It's a nice way of getting to know people outside the history MA program. Although I have to say that the people in the program, both first- and second-year students, are a great bunch.
This is it for now, because I have some reading to do - surprise - on the 1953 coup in Iran. Fascinating stuff.
I sincerly hope you appreciate this update.
With love,
Eli -
on 7/12/24
It’s finally happening
I realise it’s been a while, since I last wrote an update here. I am sorry for that. I was busy making things happen.
This message is coming to you from Berlin, where I applied for and successfully obtained my visa – it’s a long story, but I can officially start at NYU. I’ll catch you up in this update.
Funding
In the beginning of June, I received the final funding I needed. A big thanks goes to the Cultuurfonds, for granting me €20.000,-. Another big thank you goes to all private donors who have put their trust in me and backed up that trust with funding. Thank you so much for making my dream happen!
Visa
Since June I have been busy arranging my visa. It was a whole process of getting the right paperwork to the university, so they could issue my I-20 form. Then it was a matter of paying all the fees, filling out all the forms and making all the appointments for my visa interview. As it turned out, the US consulate in Amsterdam could schedule me for an interview in September. September! And from that moment it would take another 30 business days to send my visa. That was a problem, because my semester would have long started by then. Consequently, I needed to look for another embassy where I could schedule an earlier interview. Long live the European Union, because there was a spot open in Berlin on July 12… today. This meant travelling to Berlin for eight hours in an un-airconditioned Flixbus – not stressful at all. Can you imagine my relieve when the embassy-officer-official-person told me: “your visa has been approved and will be send to you within 4 days.” I was so excited and relieved, I could cry tears of joy.
Housing
In the meanwhile, the university is busy sorting out my housing. Specifically, they’re finalising the housing assignments. Anywhere between now and the beginning of August I will find out which hall / dorm I’m assigned to and who my roommate is going to be.
What I do know, is that I can move in August 24, between 12pm-2pm. It’s really happening!!
Moving
All of this means moving out of my lovely, comfortable apartment in The Hague. This will happen mid-August. Should you be interested in adopting one of my plants or a piece of furniture, let me know!
Goodbyes
The last couple of weeks have been weeks filled with heartfelt goodbyes. My final dance class, final exam grading (not going to miss that), final drinks with colleagues (these guys are all amazing and showered me with so much love and support)… And some goodbyes still ahead. Do you want to meet up for a coffee, or grab some food, or join me in the gym for a final pump or combat, or do anything else as a goodbye, please shoot me a message. (Via whatsapp, signal, e-mail, linkedin or Instagram (@eli__in.wonderland).
With love,
Eli
-
on 6/3/24
* English follows Dutch *
Lieve donateurs,
Bedankt voor jullie blijvende steun!
De afgelopen dagen bekroop me steeds meer het gevoel dat het niet zou lukken. Dat ik geen andere fondsen zou krijgen en dat ik dus ook niet in New York zou kunnen gaan studeren. Ik wist het zeker. Een sterk onderbuikgevoel… maar ik had het mis.
Vandaag kreeg ik bericht van het Cultuurfonds, dat zij mij een beurs toekennen van €20.000,-! Dit betekent dat ik weer een hele stap dichter bij het bereiken van mijn doel ben. Ik ben er zo enthousiast over dat ik misschien wel stiekem sta te dansen in m'n huiskamer.
Verder wacht ik nog op een fonds en dan kan ik met zekerheid zeggen dat het financiele plaatje rond gaat komen.
Ander goed nieuws kwam van de universiteit zelf. Ik heb een woning op de campus toegezegd gekregen. Niet alleen is het helemaal fantastisch om bij het prachtige Washington Square Park te wonen (zie foto's), maar het is ook nog eens voordeliger dan een kamer huren ergens in New York.
Ik ben intens dankbaar.
Liefs,
Eli---
Dear donors,
Thank you so much for your continuous support!
The past few days I had a bad feeling about it. I was sure the other scholarships I applied to wouldn't support my project. I was very sure. I felt it in my stomach … and I was wrong.
Today I learned that the Cultuurfonds will give me a €20.000,- scholarship! This will make all the difference. I am so excited; I might secretly be dancing in my living room. This is a huge step towards achieving my goal.
I'm still waiting to hear back from one scholarship. Hopefully that one will come through as well.
The other good news came from the university itself. I can live on campus. Not only is it amazing the live near Washington Square Park (see pictures), but it is also way more affordable than any other place in the city.
I'm just so grateful and could not have done this without your support. Thank you so much.
Love, Eli
-
on 5/28/24
* English follows Dutch *
Lieve donateurs,
Dank voor jullie steun.
Er is nieuws vanaf het fondsaanvraagfront. De eerste beurs van €20.000,- is binnen! Dat betekent dat ik weer een stap dichterbij mijn doel ben. Nu is het afwachten tot ik iets van de andere fondsen hoor; dat zal aan het begin van juni zijn. In de tussentijd kan ik niets anders doen dan afwachten (en examens nakijken, zoals je op de foto's ziet). Hopelijk zit ik volgend jaar rond deze tijd geen examens, maar papers van studenten na te kijken.
Lieve groet,
Eli---
Dear donors,
Thank you for your support!
I have some good news: I heard back from one of the scholarships I applied for and they rewarded me with €20.000,-! This means I am one step closer to achieving my goal. I won't hear back from the other scholarships until the beginning of June, so all I can do is wait (and grade exams, as you can see in the picture). Hopefully, this time next year, I won't be grading exams but papers of university students.
With love,
Eli -
on 5/11/24
It's a waiting game…
Dear donors,
It's been a while since I've posted an update. Mostly due to the fact that there's not much to tell.
I'm mostly waiting to hear back from several funds and will know more around end of May / mid June. So, it's a waiting game. By that time I'll either have raised enough money to go to NYU this year, or know I'll have to wait another year. The university has offered me the possibility of a deferral. In that case, the offer still stands, but I have another year to fundraise.
In the meanwhile, I'm very grateful for your continuous support.
With love,
Eli -
on 4/12/24
![ee3a6742be69cedf04a3a2efb10816da]()
* English follows Ducth *
Lieve donateurs
Heel veel dank voor jullie voortdurende support!
Zojuist heb ik de laatste fondsaanvraag de deur uit gedaan. Het aanvragen van fondsen is een confronterend proces geweest, omdat ik - met mijn anders dan anders levensloop - niet pas in de hokjes die fondsen creëren. Zo zeggen veel fondsen dat je tot maximaal 29 jaar en uiterlijk 2 jaar geleden afgestudeerd mag zijn. Uitzonderingen kunnen dan niet worden gemaakt. Gelukkig zijn er ook studiebeurzen waar ik wel kans maak. Ik ben benieuwd en houd jullie op de hoogte.
Daarnaast ben ik in overleg met de universiteit op zoek naar passend werk op de campus. Lesgeven kan waarschijnlijk pas vanaf het tweede semester, maar er is een scala aan meer administratieve banen waar ik op kan schrijven. Vooruitzicht op werk scheelt financieel ook weer een hoop.
Via deze updates houd ik jullie op de hoogte van de voortgang van het hele project. Mocht je nieuwsgierig zijn naar specifieke dingen, stuur me dan vooral een bericht via linkedin of instagram (@eli__in.wonderland).
Nogmaals dank voor jullie steun.
Lieve groet,
Elips. The picture is of Bobst Library - NYU's grootste bibliotheek. Kun je je voorstellen dat ik daar straks misschien studeer?
---
Dear donors,
Thank you so much for your continuous support!
I have just sent out the last application for funding. Applying for funds has been a confrontational process, because - with my different life history - I do not fit into the boxes that funds create. For example, many funds set an age limit of 29 and ask that you be graduated no more than two years ago. No exceptions. Fortunately, there are also scholarships where I have a chance. I'm excited - and a little bit nervous - and will keep you informed.
In addition, I am looking for suitable work on campus in consultation with the university. Teaching will probably only be possible from the second semester onwards, but there are a range of more administrative jobs that I could apply for. Job prospects also make a big difference financially.
Through these updates I will keep you informed of the progress of the entire project. If you are curious about specific things, please send me a message via linkedin or Instagram (@eli__in.wonderland).
Thanks again for your support.
With love, Eli
ps. The picture is of Bobst library - NYU's largest library. Can you imagine I will be studying there?
-
on 4/4/24
![img 7669]()
* English follows Dutch *
Lieve donateurs,
Heel veel dank voor jullie support!
Ik ben totaal overweldigd door alle steunende, positieve en trotse reacties op mijn crowdfundingsactie. Wat een liefde en support spreekt daar uit.
Inmiddels hebben jullie samen een bedrag gedoneerd waar ik in ieder geval een vliegticket mee kan betalen en ook een deel van m'n verplichte verzekeringskosten.
Zelf zit ik ook niet stil. Ik ben - zoals je op de afbeelding kunt zien - nog druk bezig met het aanschrijven van studiefondsen en -leningen om hopelijk ook daar geld van te kunnen krijgen.
Morgen heb ik een meeting met het history departement van NYU en hoop ik wat meer informatie te krijgen over de mogelijkheden om als teaching assistent te werken op de campus.
Via deze updates houd ik jullie op de hoogte van de voortgang van het hele project. Mocht je nieuwsgierig zijn naar specifieke dingen, stuur me dan vooral een bericht via linkedin of instagram (@eli__in.wonderland).
Nogmaals dank voor jullie steun.
Lieve groet,
Eli---
Dear donors,
Many thanks for your support!
I am completely overwhelmed by all the supportive, positive and proud responses to my crowdfunding campaign. This feels like an expression of love and support.
Together, you have now donated an amount that I can at use to pay for a plane ticket and to cover part of my mandatory insurance costs.
I didn't sit still either. As you can see in the image, I am still busy applying for student funds and loans so that I can hopefully receive money from them as well.
Tomorrow I have a meeting with the history department of NYU and I hope to get some more information about the possibilities of working as a teaching assistant on campus.
Through these updates I will keep you informed of the progress of the entire project. If you are curious about specific things, please send me a message via linkedin or Instagram (@eli__in.wonderland).
Thanks again for your support.
With love, Eli
Fundraiser organised by:
Eli de Graaf
Donations
-
Juun Middelkoop €10.00
Succes!!
on 9/2/25 -
Anonymous €30.00
Go Eli! Keep doing what you're doing :) happy to help! - Donne
on 8/18/25 -
Sandrina Janssen €15.00
Here's to living the dream, good luck with all!
on 8/18/25 -
Annemieke Wauters €10.00
You keep going! Deep respect for your giant journey and find your research super valuable… You keep going! Deep respect for your giant journey and find your research super valuable.
on 8/17/25 -
Anonymous €100.00
Ik ben zó benieuwd naar wat je allemaal nog gaat maken.
on 7/3/24
