Carla was mijn eerste pony. Ze was toen 15jaar. Ze heeft 2 prachtige veulens op de wereld gezet, waarvan eentje nog steeds in mijn bezit is. Carla was meestal een chagrijnige merrie. Maar ze was de rustheid zelf. na haar wedstrijd tijd heeft ze kindjes leren rijden, leren springen en hun brevetten leren halen. 

Ze noemden haar een pony van goud. En dat was ze. En dat zal ze blijven.

1 december 2025, heeft ze voor de eerste keer in haar leven koliek gekregen. Helaas is er bij de behandeling een complicatie voor gekomen. Een klein beetje buscopan kwam naast de ader terecht. Dit zorgde voor een enorme ontsteking in de hals. Ze kon niet meer eten of drinken, laat staan grazen. Haar hals was een blok beton. Met veel dierenartsbezoeken en veel medicatie hebben we haar erdoor gekregen. De ontsteking was minder, maar de zwelling was er nog. 

Haar immuumsysteem is verzwakt.

Begin februari kreeg ze een astma (COPD) aanval. Dit was al erg lang bekend bij haar. We deden alles wat we konden. Wederom met veel dierenarts bezoeken en medicatie kregen we haar er na een dikke maand doorgetrokken.

We dachten dat het ergste voorbij was. Maar niets was minder waar.

Helaas kreeg ze maandag 6 april een nieuwe astma aanval.

Ze heeft geen levenslust meer. Ze is op. Haar ogen staan dof.

Samen met haar en met de dierenarts heb ik besloten dat het tijd is. 

Ze heeft genoeg wateren doorgezwommen de voorbije maanden. 

Het bedrag dat ik bij elkaar wil sparen is voor een paard waardig afscheid en een aandenken via Chevaline. Dit verdient ze.

Mijn gouden pony.