Hallo Allemaal 

die dit Bekijkt doe het eerst even lezen 

ik ben de jongste dochter ik ben voor hun een donatie op gestart, 

30-12-2023

kreeg mijn vader een tweede kans, daar waren wij mega trost op er stond in Rotterdam een nieuwe nier op hem te wachten zo dat hij niet meer hoefde de dialyse want dat was een hele opgave voor mijn vader drie keer in de week, gelukkig ging het zo goed met zijn nieuwe donor nier Die werkte gewoon 90% mijn vader voelde zijn eigen weer zo goed dat hij weer kon genieten van het leven,

7-11-2025 kwam hij boven om zijn spullen te pakken omdat ie zo benauwd was, de huisartsenpost kwam bij hem op bezoek, die zei ik zie nu niks meer we sturen een ambulance om u op te halen eenmaal stond een ambulance voor de deur, en hij moest mee, later op de middag was zijn jongste dochter naar het ziekenhuis gegaan om te kijken hoe of wat, maar hij mocht mee naar huis eenmaal thuis later op de avond weer terug omdat het totaal niet lekker ging, en werd opgenomen in het ziekenhuis, 9-11-2025 werd er een punctie gedaan van zijn vocht achter zijn longe, de uitslag kwam paar dagen later binnen dat er geen infectie zat, ze hebben gelijk een drain geplaatst om het vocht af te laten drijven, 14-11-2025 werd zijn jongste dochter gebeld omdat we een familie gesprek in te plannen, we waren er samen, om het aan te horen helaas was dit een hele slecht nieuws gesprek, mijn vader kreeg te horen dat hij longkanker met uitzaaiingen in zijn lymfeklieren in stadium 4 zat hij, 26-11-2025 hebben we nog een keer familie gesprek gehad, dat er geen mogelijkheden meer was, mijn vader moest verhuizen naar een hospi, wij hadden nog aan mijn vader gevraagd of hij nog een wens had, en die had ie 30-11-2025 hebben wij alles kunnen regelen met de wensambulance om hem nog een keer naar huis te brengen bij zijn vrouw en kinderen en kleinkinderen te zijn, maar ook zijn vogels dat was zijn passie, wat heeft hij die middag genoten maar ook verdrietige momenten, hij wouw graag optijd terug omdat hij altijd op de tijd letten, hij wouw graag langs zijn ouderlijke huis en naar zijn broer, daar is de wens ambulance gestopt, en zijn broer is naar buiten komen vliegen hij heeft nog gezwaaid naar hem, en mijn vader zetten er een mooie glimlach op zijn gezicht en

toen zijn ze verder gegaan eenmaal aan gekomen in het Ziekenhuis was hij een beetje onrustig, me zus is toen naar dien weg gegaan, mijn vader vroeg aan haar wie komt er morgen maar dat hadden we nog niet afgesproken later op de avond wisten we het wel, die dag gingen we nog videobellen met mijn vader 19:59 hij vroeg aan mijn moeder wie komt er morgen middag waarop ik antwoordde dat ik het was, dat is goed tot morgen zeiden we tegen elkaar houdoe dat was het laatste wat we zeiden tegen elkaar, 22:06 werden we om beurten gebeld mijn vader reageerde niet meer, of we konden komen, eenmaal aan gekomen is mijn vader er stilletjes tussen uit gepiept, 

helaas Veel te snel achter elkaar gegaan, 

mijn moeder keek er naar uit dat me vader als zijn urn weer terug thuis kwam dit hebben we met de gezin gedaan, 8-1-2026 is me vader thuis gekomen op hun trouwdag 44 jaar zouden ze getrouwd zijn, twee dagen van te voren was ze jarig werd ze 64 jaar de eerste zonder mijn vader, 10-1-2026 ging ze het vieren met de familie om samen te zijn om te laten zien dat haar man, onze vader, schoonvader en opa thuis was, wat had ze genoten, 11-1-2026 komt haar jongste dochter naar de woonkamer en zegt ze tegen voel me hand eens ik ga naar papa toe waarom ze zei nee joh kan niet we hebben je hier nodig, de hele dag was ze bij je omdat je eigen niet lekker voelde s avond gingen we slapen hebben we elkaar nog begroet met welterusten en tot morgen, haar kleinkind kwam uit bed en ging als route lopen, eerst langs oma de kamer en daarna naar mama, ze ging naar mama toe en vertelde tegen haar mama ik denk dat oma een sterretje is geworden en mama zei nee oma ligt lekker te slapen, we ging ons aankleden normaal doen we dat niet,haar kleinkinderen waren nog bezig met aankleden, terwijl haar dochter ging kijken en roepen, ze reageerde niet, ik ging bellen, me zus gebeld me zwager gebeld, me tante gebeld, die nam gelukkig op, die is hier heen gekome, ik moest zorgen dat me kinderen in de woonkamer bleven maar me tante had mijn ook nodig we moest gaan reanimere, helaas kon haar dochter het niet die ging overal aanbellen bij de buren kloppen toen stond ineens de straat vol met sirene, helaas konden ze niks meer beteken voor me moeder, ze had zoveel liefdes verdriet om haar man onze vader schoonvader en opa, ze is helaas nu bij me vader en zijn we beide ouders kwijt op zes weken en 1 dag, en nu zijn we wees, wees geen ouders meer geen opa en oma meer maar we met problemen aan financieel gedeelte, vandaar deze weg naar jullie 

willen jullie alsjeblieft ons helpen alle hulp is welkom, om de kosten van de crematie en voor de rest te regelen,

ons dank zal zeer groot zijn, 

namens de kinderen en kleinkinderen 

U hulp is echt heel erg belangrijk voor ons alles kinderen,aangezien de crematie en alles er om heen veel bij komt kijken