14 jaar geleden werd ik voor het eerst mama. Met grote dromen en een hoofd vol toekomstplannen begon ik aan het mooiste hoofdstuk van mijn leven. Maar al snel werd duidelijk dat ons pad geen gewone weg zou worden.

Iljo ontwikkelde zich anders. Kleine signalen, veel vragen, een mama-gevoel dat zei: “er klopt iets niet”. Op school werd dat soms bevestigd, soms weggelachen. Toch bleef mijn buikgevoel gelijk.

Toen Iljo in de kleuterklas zat, sprak ik voor het eerst het woord *autisme* uit. Niemand geloofde me. Pas later, na veel onderzoeken, begeleiding en therapie, kregen we uiteindelijk de dubbele diagnose:

**ADHD en autismespectrumstoornis (ASS).**

Iljo is slim. Hij heeft een gemiddeld IQ. Maar zijn sociaal-emotionele ontwikkeling blijft ver achter. Op zijn tiende bleek hij emotioneel te functioneren als een peuter van 3 à 4 jaar.

Een klein, gevoelig, blij kindje… in het lichaam van een grote jongen.

Doorheen de jaren probeerden we alles: regulier onderwijs, bijzonder onderwijs, medicatie, therapieën, tijdelijke onderwijs aan huis. Iljo deed zo hard zijn best. Maar de kloof met zijn leeftijdsgenoten werd steeds groter. De druk werd te zwaar.

In februari 2025 zakte de grond volledig onder onze voeten weg.

Iljo bleek suïcidale gedachten te hebben. Hij was doodongelukkig.

Dat moment verandert je als ouder voorgoed.

We hebben toen de moeilijke maar noodzakelijke beslissing genomen om school stop te zetten. Niet omdat hij niet wil leren — maar omdat zijn hoofd en hart het gewoon niet meer aankonden.

De zorgboerderij – waar Iljo opnieuw mocht ademen

Na een lange zoektocht vonden we een plek waar Iljo eindelijk tot rust kwam:

een zorgboerderij.

Daar mag hij zichzelf zijn.

Daar mag hij groeien op zijn tempo.

Daar wordt hij gezien, begrepen en gerespecteerd.

Voor het eerst in lange tijd zagen we onze vrolijke, enthousiaste jongen terug.

Een jongen die opnieuw lacht.

Die zich veilig voelt.

Die gelukkig is.

Maar die zorg heeft een prijs.

De zorgboerderij kost 16 euro / uur.

Dat is elke euro meer dan waard, maar financieel is het voor ons niet langer haalbaar.

In België vallen kinderen zoals Iljo helaas vaak tussen de mazen van het net.

Zijn diagnoses worden niet als “ernstig genoeg” beschouwd voor onmiddellijke ondersteuning. We staan op wachtlijsten. Soms jarenlang.

Ondertussen draait ons gezin op volle kracht.

Met zorg, therapieën, medische opvolging, begeleiding…

En ook met de zorg voor ons tweede kindje, dat eveneens ASS heeft.

We doen alles wat we kunnen.

Maar we kunnen dit niet alleen.

Waarvoor vragen wij hulp?

Met deze crowdfunding willen we Iljo de dagbesteding blijven geven die hij zo hard nodig heeft:

💙 begeleiding op maat

💙 structuur en rust

💙 een veilige plek waar hij mag zijn wie hij is

💙 een toekomst met kwaliteit van leven

Elke bijdrage, groot of klein, helpt ons om Iljo zijn plek op de zorgboerderij te behouden.

Dankjewel om ons verhaal te lezen.

Dankjewel om Iljo te zien.

Dankjewel om mee te helpen dragen.

Wij blijven vechten voor onze jongen.

Voor zijn geluk.

Voor zijn toekomst.

💙 Trotse autimom

💙 Mijn kinderen, voor alles