Wij zijn een gewoon gezin, niets tekort, maar ook niets teveel. Tot het leven ons meerdere keren zwaar op de proef stelde.    

Toen mijn dochter 13 jaar was, kreeg ze de diagnose diabetes. Voor velen “mee te leven”, maar voor een tiener is dat een enorme impact. Elke maaltijd nadenken. Elke dag spuiten. Altijd alert zijn. Het heeft haar sterker gemaakt, maar het was geen makkelijke weg.

Een jaar later veranderde alles opnieuw. Mijn man, haar papa, stapte onverwacht uit het leven. Geen afscheid. Geen waarschuwing. Gewoon weg. Voor mijn dochter van 14, en voor mij, stortte onze wereld in. Er volgden jaren van verdriet, boosheid, zoeken en overleven. Maar we hielden ons vast aan elkaar.

Net toen we dachten dat we het ergste achter de rug hadden, kreeg ik zelf de diagnose darmkanker. Vandaag zit ik midden in mijn chemobehandelingen. Elke dag probeer ik sterk te blijven voor mijn dochter.

En toen kwam de volgende klap.

Op een zaterdagavond werd ik slachtoffer van oplichting. Een groot geldbedrag – al mijn spaargeld en ons lopend budget – is verdwenen. Geld waar ik hard voor gewerkt en gespaard heb. Geld dat onze veiligheid was.

Op dit moment heb ik financieel niets meer achter de hand. 

Mijn dochter weet dit niet. Ik draag deze zorg alleen.

Terwijl ik zou moeten focussen op mijn gezondheid, lig ik wakker van stress en onzekerheid.

Daarom durf ik, met veel schaamte maar ook hoop, hulp te vragen.

Elke euro helpt om dit financiële gat stap voor stap te dichten en opnieuw wat ademruimte te krijgen. Zodat ik mij kan richten op mijn herstel en mijn dochter de stabiliteit kan blijven geven die ze zo hard nodig heeft.

Elke bijdrage, hoe klein ook, betekent voor ons een stap vooruit. Delen helpt ook enorm.

Van harte dank voor uw steun. Het betekent meer dan woorden kunnen uitdrukken.