In onze samenleving worden we nog steeds altijd geconfronteerd met hartverscheurende verhalen van huiselijk geweld (hetzij fysisch, hetzij psychisch) en de verwoestende gevolgen hiervan.

De situatie van een vrouw en kindje uit ons dorp brengt deze pijnlijke realiteit wederom onder de aandacht. Zelf is ze door deze situatie alle moed kwijt. Enkel nog kracht om er voor haar kindje te zijn.

Het betreft een jonge vrouw die anoniem dient te blijven door haar situatie uiteraard. Bang dat haar naam hieraan gekoppeld wordt (uit schaamte voor deze situatie (ook voor haar kindje)) maar ook uit angst voor haar ex man. 

Zij werd na langdurig misbruik door haar partner gedwongen het huis te verlaten, samen met haar kindje. Ze hadden geen plek om naar toe te gaan. na jaren van fysiek en emotioneel geweld besloot ze uiteindelijk de moed te verzamelen om te vertrekken. Vooral voor de schrik voor haar kindje. helaas bleek de stap naar de vrijheid niet de opluchting te brengen die ze hoopte. Het vinden van een veilige plek voor haar en haar kindje bleek moeilijker dan gedacht. Opvangcentra was een tijdelijke oplossing.

via organisaties die zich inzetten voor slachtoffers van huiselijk geweld en door reeds andere kennissen zijn we er reeds in geslaagd om meubeltjes, kleding, enzo … op te halen.

Echter is er ook een beetje geld nodig om te kunnen starten. Ze kan binnen 2 maanden starten met een nieuwe job waardoor ze iets kleins zal kunnen huren. Echter is daar dan toch borg voor nodig en toch een beetje geld om te starten. 

Om haar te helpen had ik het idee om deze steunactie te starten. Met het idee wat niet baat niet schaadt. 

Hopend een beetje steun en hulp.  Alle kleine beetjes helpen een heel lieve vrouw en kindje om hen op weg te helpen. 

dank