Van diep in de put naar geluk, rust en stabiliteit ♥️

Ik schaam me. Diep. Door vrienden en vriendinnen over de drempel geholpen…

Diepe schulden. Durf ik hier ooit een gezicht bij kenbaar te maken? Na jarenlang huiselijk geweld te hebben doorstaan, ben ik weggegaan. Ik ben bang. Onderdeel van een veiligheidsprotocol. 

Waarom? 

De man waar ik mee oud dacht te worden probeert mij tot op de dag van vandaag kapot te maken. De man, de vader van mijn kind. Ons kind bestaat niet meer voor hem. Dat maakt hij dagelijks duidelijk. Komt er een dag dat hij zijn dreigementen waar maakt? 

Hij blijft rechtszaken aanspannen, komt vervolgens niet opdagen, maar ik blijf vechten. Wanneer stopt het? 

Ons kind moet ook onderhouden worden, maar ook financieel helpt hij niet. Hoe lang ga ik dit nog volhouden? Het dagelijks leven gaat ook door: De vaste lasten, het huishouden, ons kind wordt ouder, wordt groter, heeft kleding en spullen nodig.

Ik werk. Er komen inkomsten binnen, maar niet genoeg. Moet ik stoppen met werken om voor allerlei subsidies in aanmerking te komen? Nee! Waarom zijn dingen zo krom geregeld in Nederland… Ik wil werken om mijn kind het goede voorbeeld te geven!

Ik vecht, ik sta nog recht op, maar voor hoe lang… Ik doe mijn best uit de schulden te komen, maar het wordt er niet makkelijker op en de schulden blijven opstapelen. Vrienden en vriendinnen proberen te helpen, maar mijn schaamte wordt met de dag groter. 

Ik wil ons veilige huis niet kwijtraken. Ik wil zo graag uit de overlevingsstand komen en geluk, rust en stabiliteit weer in ons leven toelaten.

Helpen jullie ons op weg naar geluk, rust en stabiliteit? Mijn dank is zo enorm groot!