Op 17 juni vierden we de bruiloft van mijn zus, slechts twee weken na de bruiloft van mijn andere zus. Gedenkwaardige dagen die we met de hele familie gevierd hebben.

Op 17 juni werd mijn moeder plots onwel, uren nadat we samen gespeecht hadden. Onderzoek in het ziekenhuis wees uit dat ze een dissectie van haar aorta had en direct een operatie moest ondergaan. 

Ze is direct overgebracht naar het UMC in Maastricht waar mijn ouders nog snel afscheid van elkaar konden nemen en elkaar de volgende dag weer zouden zien. Een van de laatste dingen die mijn moeder aan de chirurg vroeg was: kunnen jullie dit wel een beetje? Over een paar weken wil ik graag mijn tweede kleinzoon in de armen houden. Helaas kwam morgen niet, aan het begin van de operatie kreeg mijn moeder onverwacht een hartinfarct die alles deed veranderen.

De operatie slaagde, maar in plaats van haar opzoeken op de recovery lag ze nu op de IC, gekoppeld aan alle denkbare apparaten en stond ons leven ook van de een op de andere dag op zijn kop. Gedurende de week op de IC heeft mijn moeder alle denkbare hulp gekregen, maar complicatie op complicatie volgde. Van een persoon zonder enige voorgeschiedenis met hartklachten werd ze nu opeens kunstmatig beademd, stopten de nieren ermee, kreeg ze maar liefst 3 klaplongen en meerdere bloedingen.

Na een week kwam de conclusie dat haar hart te ernstig beschadigd was en verdere behandeling zinloos was. Ondanks alle hulp hebben we op maandag 27 juni als familie afscheid moeten nemen, een dag na het 40-jarig huwelijk van mijn ouders en een paar weken voor de geboorte van haar tweede kleinzoon. 

Totaal onverwacht is mijn moeder op 62-jarige leeftijd weggevallen en heeft deze fantastische tijd van het jaar een zwart randje gekregen.

Om mijn vader te steunen in de afwikkeling van de uitvaart en de vooralsnog onzekere tijd die hij tegemoet gaat ben ik deze actie opgestart. Alle kleine beetje worden zeer gewaardeerd namens ons allemaal.