Terug naar huis đ
Het pad van mijn hart gaat naar Frankrijk..terug naar huis đč
Lieve mensen,
Dit is geen verhaal bekeken en beschreven vanuit een roze bril maar een oprecht kwetsbare uitreiking, die gestuurd wordt door de liefde. Ik kan niet anders dan luisteren wat mijn hart mij ingeeft..ik wil en voel de roep om terug te gaan naar Frankrijk..
De afgelopen jaren heb ik te maken gekregen met verlies in vele opzichten. Diepe rouw na het overlijden van mijn moeder, een paar jaar later mijn zus en een jaar daarna mijn vader. Ik dacht dat ik het wel verwerkt had of in iedergeval kon gaan verwerken maar het raakte me op lagen die ik niet had kunnen voorzien.
Het afscheid nemen van mijn vader was een druppel die mij bracht naar vele dieptepunten..verlies is niet zomaar âiets kwijtrakenâ maar een messcherpe pijn die mijn ziel open scheurde..de introductie was een âdark night of the soulâ ervaring.
Kort daarna raakte ik mijn baan kwijt en was niet meer in staat mijn huur te betalen en had mijn woning te verlaten. Huisloos en met mijn laatste geld, verliet ik Nederland samen met mijn allerliefste Gaia đ
Een stap in het onbekende..op naar Frankrijk..over de N- wegen verkende ik het land en droeg me in haar liefdevolle bedding. Mijn pijn verzachtte en mijn lichaam ook..ik kon weer ademhalen en ik verwonderde mij over de schoonheid van het land..de pure ongereptheid..haar zachtheid.
Een incident maakte dat ik sneller door mijn laatste spaargeld heen was en we raakten dakloos..We sliepen langs rivieren en in de auto. Een intense periode die me ook regelmatig tot wanhoop dreef. Hoe pakte ik weer de draad op..ik solliciteerde maar mijn Frans was nog niet goed genoeg wat me deed overwegen om toch terug te keren naar Nederland. Om hulp te vragen..maar dat werd een grote desillusie.
Ik hopte van plek naar plek, bank naar bank, gemeente naar gemeente maar geen hulp. Ik had terug te keren naar mijn laatste gemeente van inschrijving. Dat heb ik gedaan maar nul op het request. Dit gaat niet over, had ik nog maar meer gedaan maar over de bureaucratie die medemenselijkheid niet in het woordenboek heeft staan en compassie behoort tot de wereld van dromen..
Ik besloot na 4 maanden strijd te stoppen met overleven. Dit ging ten koste van mijn welzijn wat mij zoveel meer waard is dan dit soort hoofdbrekens.
Ondertussen voelde ik ook dat uitputting om de hoek lag en ik depressief werd. Heimwee, mijn ziel huilt..Wat had ik het naar mijn zin in het Franse land, ik was er thuis..nooit heb ik dat in Nederland gevoeld.
In Nederland kon ik geen huis krijgen, geen inschrijfadres en ook niet werken. Officieel ben ik geëmigreerd en dat maakte de terugkeer ook wat gecompliceerder. Het land waar ik geboren ben, was er niet. Regels waren belangrijker dan mijn oprechte roep om hulp.
Het gaat niet meer..ik ben op..heb een plek voor mijzelf nodig waar ik stap voor stap de draad weer kan oppakken. Een basis..zĂł ongelooflijk noodzakelijk..
Mijn donatieactie is een uitreiking vanuit vertrouwen, verbinding en liefde. Iedereen kan in een dergelijke situatie belanden en ik heb zo gevoeld hoe fijn het is een Samen te voelen. Geld is een beladen onderwerp maar is m.i zoveel meer dan een cijfer..
Het maakt het mogelijk een nieuwe start te maken. Vandaag heb ik gekozen, de roep van mijn hart te volgen..het systeem vaarwel te zeggen..te gaan staan met beide benen op de grond, gedragen door mijn waarheid.
Het bedrag van de donatie is gebaseerd op eerste levensbehoeften maar ook mijn autoverzekering die maanden achterloopt. Ik kon dat niet meer betalen. Mijn autootje heb ik vorig jaar van mijn ex vriend gehad wat een geweldig cadeau was en nogsteeds is. Zij is ons huisje en zal ons terug rijden.
Mijn dank is niet in woorden uit te drukken..al wordt het bedrag nog niet in 1 keer gehaald..iedere donatie is een â€ïž gift!
Met heel mijn hart, ook namens Gaia..
Inmiddels ben ik sinds 2 maanden in Frankrijk en nogsteeds is dat de beste keuze. Begonnen in een tent, veel kou en regen en nu een hittegolf maakt dat ik fysiek, mentaal en emotioneel aan mijn tax zit. Ik ben bezig om me hier te vestigen en een baan te vinden en ben ik gesprek met diverse instanties. Als eerste geldt ook hier een woning, een officieel woonadres voordat ik werkzaamheden kan oppakken. Het is hard nodig om ook een basis te creëren vanuit een huisje. Een tent geeft onvoldoende rust om mijn leven hier vorm te gaan geven. De huren zijn hier laag en het zou haalbaar kunnen zijn. Ik kan het nog net niet alleen en de crowdfunding staat weer open. Ik voel kracht en vertrouwen om deze stap te kunnen zetten. Het is al zo fantastisch dat ik hier ben, mijn dankbaarheid groot.
Dat laatste beetje hulp zou het mij mogelijk maken een huisje te huren,te gaan werken en mijn inkomen stabiliseren.
Geen woorden voor mijn dankbaarheid. Liefde is de sturende kracht achter mijn actie, gedragen door mijn visie dat we allen Een zijn..
Dankjewel đđ
Chers amis,
Ce nâest pas un rĂ©cit vu et dĂ©crit Ă travers des lunettes roses, mais une confession sincĂšre et vulnĂ©rable, guidĂ©e par lâamour. Je ne peux mâempĂȘcher dâĂ©couter ce que me dicte mon cĆur⊠Je ressens lâappel de retourner en FranceâŠ
Ces derniĂšres annĂ©es, jâai dĂ» faire face Ă des pertes Ă bien des Ă©gards. Un deuil profond aprĂšs le dĂ©cĂšs de ma mĂšre, puis, quelques annĂ©es plus tard, celui de ma sĆur, et un an aprĂšs, celui de mon pĂšre. Je pensais avoir surmontĂ© tout cela, ou du moins pouvoir mây faire, mais cela mâa touchĂ©e Ă des niveaux que je nâaurais jamais pu prĂ©voir.
Les adieux Ă mon pĂšre ont Ă©tĂ© la goutte dâeau qui mâa plongĂ©e dans de nombreux moments de dĂ©sespoir⊠La perte nâest pas simplement « perdre quelque chose », mais une douleur acĂ©rĂ©e comme une lame de couteau qui a dĂ©chirĂ© mon Ăąme⊠Ce fut le dĂ©but dâune expĂ©rience de « nuit noire de lâĂąme ».
Peu aprĂšs, jâai perdu mon emploi, je nâĂ©tais plus en mesure de payer mon loyer et jâai dĂ» quitter mon logement. Sans domicile et avec mes derniers sous, jâai quittĂ© les Pays-Bas en compagnie de ma chĂšre Gaia đ
Un pas vers lâinconnu⊠en route pour la France⊠En parcourant les routes secondaires, jâai explorĂ© le pays et je me suis laissĂ©e porter par son Ă©treinte bienveillante. Ma douleur sâest apaisĂ©e, tout comme mon corps⊠Jâai pu respirer Ă nouveau et je me suis Ă©merveillĂ©e devant la beautĂ© du pays⊠sa puretĂ© intacte⊠sa douceur.
Un incident mâa fait Ă©puiser plus vite mes derniĂšres Ă©conomies et nous nous sommes retrouvĂ©s sans abri⊠Nous dormions au bord des riviĂšres et dans la voiture. Une pĂ©riode intense qui mâa aussi rĂ©guliĂšrement poussĂ©e au dĂ©sespoir. Comment reprendre le cours de ma vie⊠Jâai postulĂ© Ă des emplois, mais mon français nâĂ©tait pas encore assez bon, ce qui mâa fait envisager de retourner aux Pays-Bas. Pour demander de lâaide⊠mais cela sâest soldĂ© par une grande dĂ©sillusion.
Je passais dâun endroit Ă lâautre, dâune banque Ă lâautre, dâune commune Ă lâautre, mais sans obtenir dâaide. Je devais retourner dans ma derniĂšre commune dâinscription. Câest ce que jâai fait, mais ma demande a Ă©tĂ© rejetĂ©e. Ce nâest pas une question de « si seulement jâavais fait plus », mais de cette bureaucratie qui ne connaĂźt pas le mot « humanitĂ© » et pour qui la compassion appartient au monde des rĂȘvesâŠ
Au bout de quatre mois de lutte, jâai dĂ©cidĂ© dâarrĂȘter de me contenter de survivre. Cela se faisait au dĂ©triment de mon bien-ĂȘtre, qui a pour moi bien plus de valeur que ce genre de casse-tĂȘte.
Entre-temps, je sentais aussi lâĂ©puisement me guetter et je sombrais dans la dĂ©pression. Le mal du pays, mon Ăąme pleure⊠Comme je me sentais bien en France, jây Ă©tais chez moi⊠Je nâai jamais ressenti cela aux Pays-Bas.
Aux Pays-Bas, je ne pouvais pas trouver de logement, ni dâadresse pour mâinscrire, ni travailler. Officiellement, jâai Ă©migrĂ©, ce qui a rendu mon retour un peu plus compliquĂ©. Le pays oĂč je suis nĂ©e nâexistait plus pour moi. Les rĂšgles primaient sur mon appel sincĂšre Ă lâaide.
Je nâen peux plus⊠Je suis Ă bout⊠Jâai besoin dâun endroit Ă moi oĂč je pourrai, pas Ă pas, reprendre le cours de ma vie. Une base⊠tellement indispensableâŠ
Ma collecte de dons est un geste nĂ© de la confiance, de la solidaritĂ© et de lâamour. Nâimporte qui peut se retrouver dans une telle situation et jâai pu ressentir Ă quel point il est rĂ©confortant de se sentir « ensemble ». Lâargent est un sujet sensible, mais Ă mes yeux, câest bien plus quâun simple chiffreâŠ
Cela permet de prendre un nouveau dĂ©part. Aujourdâhui, jâai choisi de suivre lâappel de mon cĆur⊠de dire adieu au systĂšme⊠de me tenir debout, les deux pieds sur terre, portĂ©e par ma vĂ©ritĂ©.
Le montant de la cession est calculĂ© en fonction des besoins de premiĂšre nĂ©cessitĂ©, mais aussi de mon assurance auto, dont les cotisations sont en retard de plusieurs mois. Je ne pouvais plus les payer. Jâai reçu ma petite voiture lâannĂ©e derniĂšre de mon ex-petit ami, ce qui Ă©tait un cadeau formidable et qui lâest toujours. Elle est notre petit nid et nous ramĂšnera chez nous.
Ma gratitude est indescriptible⊠mĂȘme si le montant nâest pas encore atteint dâun seul coup⊠chaque don est un cadeau â€ïž !
De tout mon cĆur, Ă©galement au nom de GaiaâŠ
Je suis en France depuis deux mois maintenant, et je suis toujours convaincue que câĂ©tait le meilleur choix. Jâai commencĂ© par vivre sous une tente, dans le froid et la pluie, et maintenant, avec cette vague de chaleur, je suis Ă bout de forces, tant physiquement que mentalement et Ă©motionnellement. Je mâefforce de mâinstaller ici et de trouver un emploi, et je suis en contact avec divers organismes. La premiĂšre chose dont jâai besoin ici aussi, câest dâun logement, dâune adresse officielle, avant de pouvoir commencer Ă travailler. Il est absolument nĂ©cessaire de me crĂ©er une base Ă partir dâun petit logement. Une tente ne mâoffre pas suffisamment de tranquillitĂ© pour commencer Ă organiser ma vie ici. Les loyers sont bas ici et cela pourrait ĂȘtre faisable. Je nây arrive pas encore tout Ă fait seule et la campagne de financement participatif est Ă nouveau ouverte. Je ressens la force et la confiance nĂ©cessaires pour franchir cette Ă©tape. Câest dĂ©jĂ tellement fantastique dâĂȘtre ici, ma gratitude est immense.
Ce petit coup de pouce supplémentaire me permettrait de louer une petite maison, de commencer à travailler et de stabiliser mes revenus.
Les mots me manquent pour exprimer ma gratitude. Lâamour est la force motrice derriĂšre mon action, portĂ©e par ma conviction que nous ne faisons quâUnâŠ
Merci đđ
Campagne organisée par:
Marlies Groenenberg
Dons
-
Anonyme 50,00 âŹ
â€ïž
sur 28/05/2026 -
Anonyme 100,00 âŹ
Alle goeds voor jou.
sur 27/05/2026 -
Anonyme 300,00 âŹsur 06/05/2026
-
Hanneke Verhulst 100,00 âŹ
Welkom terug in Frankrijk
sur 24/04/2026 -
Anonyme 500,00 âŹ
Met liefde đč
sur 19/04/2026