Een jaar geleden adopteerde ik een hondje uit het buitenland. Zij werd mijn grootste steun en toeverlaat. Zelf ben ik net klaar met mijn opleiding en vond reeds een deeltijdse, maar zeer beperkte job. Uiteraard zoek ik verder naar meer werkuren, maar hierin rustig opbouwen is echt een noodzaak. Zita kreeg echter een infectie in haar buik. Een operatie zou duidelijk maken wat de oorzaak hiervan was. De dierenarts hier vond tal van bollen in haar buik. Deze bleken zich allen rond een hechtdraad te zijn gevormd. Deze draad was gebruikt bij haar sterilisatie in het buitenland. Het bleek dat dit de foute hechtdraad was om in haar buik te gebruiken en dat haar lichaam hierop had gereageerd door het in te kapselen. Ze hadden draad gebruikt die voorzien is om uitwendig te hechten, die ze daar inwendig hebben gebruikt en dus niet zelf wegteerde. Ook zijn de bollen die zich daarrond vormden beginnen vergroeien met haar darmen. Dit is nu geïnfecteerd geraakt. Alles moest er dus uit, om haar deftig te genezen. De operatie duurde zo al drie uur, maar de dierenarts heeft vroegtijdig moeten stoppen, door het vele bloedverlies. Alles werd dichtgenaaid, Zita kreeg bloedvervangers bij en ze moest een nacht blijven ter observatie. Een paar dagen later ging Zita echter heel fel achteruit. Ze werd aan het infuus gelegd en opnieuw moest ze een nacht blijven. Haar nieren bleken te falen en de dierenarts hoopte op deze manier haar nieren te kunnen activeren. Ze had sinds de operatie nog niets geplast, hoewel ze wel dronk. Het was niet zeker of ze hier nog kon doorkomen. Op zondag werd Zita uiteindelijk doorverwezen naar het dierenziekenhuis in Luik. Het was dit, of haar laten gaan. Aangekomen in het ziekenhuis, zijn er tal van onderzoeken gedaan en werden nadien ook twee operaties nog extra uitgevoerd. De vorige dierenarts had blijkbaar ook de urineleiders afgebonden, waardoor de urine onmogelijk tot bij de blaas kon geraken. De urine liep dus los de buik in en één nier zal wellicht blijvende schade hebben opgelopen. Tijdens deze operaties werden die urineleiders weer deftig aan elkaar gezet. Twee keer fouten. Twee verschillende dierenartsen, in twee verschillende landen. Ongelooflijk, maar het moest ons overkomen. We zijn dus nu drie operaties en verschillende hospitalisaties verder. Een pak nazorg en een financieel vraagstuk rest me nu. Ik moest haar bijna laten gaan, omwille van de diagnose van de falende nieren, die achteraf gezien blijkbaar gewoon prima werken. Ik ben dolblij dat ze terug mee kon naar huis, gezond en wel zal worden, terug mijn steun zal zijn om verder mee op pad te gaan. Ik zou graag jullie steun vragen, hoe klein ook, om deze onvoorziene kost te helpen dekken.