Laatste verslagje uit Frankrijk

Bonjour tout le monde,

De laatste maand hier in Fayl-Billot is bijna aangebroken. Het is allemaal zo snel gegaan!

In maart hebben we sculpturen gemaakt bij Salines Royale in Arc et Senans. Dat is een voormalig zoutziederij dat nu een museum is. Zij hebben ook grote tuinen en met een aanhanger vol met wilgen zijn we daar aan de slag gegaan. Alles was nog kaal en zonder blaadjes. Maar toen ik er vorige week terug was, was alles groen! https://www.salineroyale.com/en/ Mocht je van architectuur en tuinen houden en in de buurt zijn deze zomer…

De tweede stage was dit keer een week bij Jean-Marc Blanchard hier in Fayl-Billot. Hij is een van de bekendste mandenmakers van Frankrijk. Hij is docent geweest aan de vlechtschool, maar werkt nu voor zichzelf. En eind van het jaar gaat hij met pensioen. Gelukkig dat ik nog even heel veel techniekjes van hem kon leren. En een mooie uitspraak: “Un bon vannier est un bon tricheur” (een goede mandenmaker is een goede valsspeler/ bedrieger). Ik had stroopwafels als bedankje meegenomen en het regime van 2 stroopwafels per dag beviel hem wel.

Weer terug in de school ben ik met de aardbeienmand begonnen. Een mand in a-jour met een gevlochten rand. En tijdens de ‘week van het zelfstandig werken’ heb ik twee appel kratten gemaakt. Nu ben ik met de laatste serie bezig. Die heet toilette Marseillaise en is een dichte koffer met een deksel met handvat. Een andere variant hiervan is iets groter en heeft een open gedeelte. Deze is bedoeld om dieren in te vervoeren. Wanneer deze klaar zijn is het hoofdprogramma afgelopen en is er nog ruimte om andere manden naar keuze te maken.

Mijn klasgenoten hebben veel stress van de komende examens en verslagen die af moeten. Maar ik ben blij dat ik ervoor gekozen heb om alleen de lessen te volgen. Mijn taalbeheersing is zeker wel vooruit gegaan, maar echt makkelijk begrijpen en spreken met de tijdsdruk van het examen lijkt mij heel lastig. Nu ben ik zelf nog aan het werk (online in NL) naast het schoolprogramma, dus vervelen doe ik me zeker niet.

Met Hemelvaart ga ik een middagje vrijwilligerswerk doen bij het vlechtfestival in Bouxurulles en gaan we met de klas ook nog even in het weekend er naartoe. Het lijkt me een heel leuk internationaal festival!

Op 2 juli is de laatste lesdag en er zullen deze maand wel veel ‘laatste keren’ zijn. En hoewel ik deze tijd niet had willen missen, ben ik ook weer heel blij om straks weer thuis te zijn. Met een rugzak vol vlechttechnieken heb ik veel zin om te gaan beginnen. Per 1 augustus heb ik een werkplaats op een plek waar ook andere ambachten zijn. Mijn griend doet het goed en wie weet kan ik in het najaar wat uitbreiden. En wie weet wat er verder nog allemaal gaat gebeuren…. A bientôt!

Bonjour tout le monde, 

Even terugkijken na weer een aantal maanden aan de Vlechtschool in Fayl-Billot Frankrijk. Ik ben nu over de helft. Nog 4 maanden en dan is het avontuur hier alweer voorbij! 

We hebben op school les gehad in het oogsten en sorteren van wilg. Na het sorteren gaat een deel drogen om er daarna mee te kunnen vlechten. Een ander deel van de bossen wordt met de voeten in het water gezet. Wanneer de sapstroom van de wilg weer op gang is over een aantal maanden, dan wordt dit deel met een machine ontdaan van de bast om mooie witte manden te kunnen maken.

Ik ben bijna klaar met 6 houtmanden ‘Panier a bois’. Een rechthoekige bodem maken en dan de zijkanten mooi recht vlechten zonder hulpmiddelen is weer een hele nieuwe ervaring! We maken twee groottes en gebruiken daarin weer diverse technieken en versieringen. Het afmaken gebeurt pas over een aantal weken. 

Het was namelijk tijd om twee weken stage te lopen. Ik kon een vlechtster vinden die ook goed Engels spreekt. Valerie Testu woont in een klein dorpje zo’n 1,5 uur van Fayl-Billot en ik ging bij een stel in haar straat logeren. Ik heb hier o.a. bodems uit Asturias (Spanje) en frame bodems leren maken, diverse vlechttechnieken en hengsels geoefend. Verder was het weer wennen aan het werken met ongeschilde wilg. Ik heb heel veel soorten kunnen uitproberen, ben te weten gekomen dat dezelfde soort in Fayl-Billot en omgeving heel anders groeit dan in Villaines de Rocher of Bretagne. Ook veel aandacht besteedt aan een goede lichaamshouding en hoe blessures te voorkomen. Valerie organiseert ook jaarlijks een vlecht festival in haar dorp. Dit keer is het op 29 mei – 1 juni (Hemelvaart). Er worden ook workshops in het Engels gegeven, dus kijk eens op www.saulaboux.fr voor meer informatie (in het Frans) als je het ook eens wilt proberen!

De komende twee weken gaan we ook niet terug naar het atelier op school. We gaan ons richten op ‘architecture végétal’, Het maken van sculpturen van levende wilg. We krijgen eerst een week buiten les in de diverse technieken en soorten wilg die hiervoor te gebruiken zijn. Daarna gaan we een week naar een locatie waar we sculpturen in tuinen gaan maken. Hopelijk zit het weer mee!

Bonjour tout le monde, 

Even terugkijken na 3 maanden aan de Vlechtschool in Fayl-Billot Frankrijk. Begin september begon het avontuur hier en alle fases van de cultuurschok zijn wel even voorbij gekomen. Ik ben elke dag ontzettend moe geweest van alle nieuwe indrukken, het elke dag vlechten van 8 – 17:30 uur en natuurlijk al het gepraat in een taal die ik niet beheers. Inmiddels ben ik meer gewend aan het ritme, de Franse taal en ‘de Franse slag’. 

Het vlechten krijg ik steeds meer onder de knie. We zijn begonnen met de ronde mand met hengsel, daarna een grote aardappelmand en op dit moment ben ik met de ovale manden bezig. We maken elke mand steeds 7x, met na een aantal manden nog wat verschillende extra technieken erin. De herhaling helpt om alles goed in de vingers te krijgen. We werken alleen met geschilde wilg, omdat de weektijd hiervan een stuk korter is. Ik was gewend om met ongeschilde wilg te werken en dit is toch weer heel anders. 

We hebben ook les in het aanleggen, onderhouden en oogsten van een griend. Deze informatie kan ik goed gebruiken voor mijn griendje in Nederland. Deze kerstvakantie ga ik daar voor de eerste keer oogsten. Met een andere vlechter met een griend ben ik soorten aan het uitwisselen. Eens kijken of ze hier ook willen groeien!

Ik ben nog steeds heel blij met deze kans om hier de opleiding te kunnen doen. Ik geniet erg van de kennis en ervaring die ik hier op doe en van alle collega vlechters die weten waarover je het hebt. Ook zie ik hoe belangrijk het is dat dit ambacht in Nederland niet verloren gaat. En dat de kennis doorgegeven moet worden. 

Voor nu alvast fijne dagen gewenst! 

Warme groet,

Janneke Smit