Nog een fijne mooie tijd met mijn kinderen

“Een herinnering is soms het kostbaarste wat je nog kunt geven…”

Hoi, ik ben een trotse moeder van vier kinderen. In mei 2024 kreeg ik het ingrijpende nieuws dat ik blaaskanker had. Op dat moment stond mijn wereld even helemaal stil. Gelukkig werd ik al na een paar dagen geholpen, en het leek goed nieuws. Maar dat mooie moment was van korte duur.

De tumor kwam snel terug na de eerste behandeling. Binnen een maand volgde een tweede poging, maar helaas: ook toen kwamen er snel nieuwe tumoren bij. Na nog een maand volgde een derde behandeling, maar de artsen kregen de tumoren er niet meer uit. De enige optie die overbleef was chemotherapie. Ik heb mijn kinderen zo goed mogelijk begeleid in dit moeilijke traject.

Toen kwam er een nieuw, onverwacht klap: één dag voor de start van de chemo kreeg ik te horen dat het om een zeldzame, agressieve vorm van kanker ging. Mijn blaas moest verwijderd worden. Die ingreep vond plaats eind september 2024. Het was een heftige tijd vol zorgen, hoop en onzekerheid.

Helaas bleek uit onderzoeken dat er inmiddels ook lichte uitzaaiingen zijn. In november 2024 ben ik gestart met immuuntherapie – mijn enige kans. Ik vecht nog elke dag, maar garanties zijn er niet.

Na maanden van herstel wil ik me nu richten op wat écht belangrijk is: herinneringen maken met mijn kinderen. Sinds april ben ik weer een beetje aan het opkrabbelen en wilde ik zelfs weer aan het werk gaan. Maar helaas – mijn contract wordt niet verlengd, en de kans op een nieuwe baan is nu heel klein. Overwerken en sparen zit er voor mij niet meer in, al zou ik niets liever willen dan er nog even samen tussenuit met mijn kinderen.

Mijn lieve zus wilde me helpen om een actie op te zetten. Maar als donderslag bij heldere hemel overleed zij op 11 mei 2025, pas 37 jaar oud. Haar verlies heeft me nog dieper doen beseffen hoe kostbaar tijd is.

Daarom vraag ik nu, met pijn maar ook hoop in mijn hart, om hulp. Iedere euro helpt ons om samen herinneringen te maken. Mooie momenten die mijn kinderen – hoe jong ze ook zijn – voor altijd bij zich zullen dragen.

Dank je wel voor het lezen van ons verhaal. ?