Onze strijd, onze hoop… en een nieuwe start

Na jaren van leven in angst — met alcoholmisbruik en agressie die eerst mij trof en later ook onze kinderen — heb ik uiteindelijk de moeilijke, maar noodzakelijke stap gezet. Er werd klacht ingediend, een rechtszaak volgde en een echtscheiding werd onvermijdelijk.

In al die jaren heb ik alles gegeven. Ook financieel. Mijn spaarrekening werd gebruikt om ons gezin draaiende te houden. En ondanks alles wat er gebeurd is, verplicht het wettelijk stelsel ons om wat er nog rest te verdelen.

Vandaag sta ik er alleen voor.
Als mama van drie tieners, met een hart vol liefde en verantwoordelijkheid.

Mijn grootste wens? Stabiliteit voor mijn kinderen.
Een veilige thuis waar ze zich goed voelen. Waar ze hun vrienden dichtbij hebben. Waar hun leven niet nog meer overhoop wordt gehaald. Waar ook hun dieren gewoon kunnen blijven.

Daarom wil ik in onze gezinswoning blijven wonen.
Maar dat betekent dat ik de lening alleen moet dragen én mijn ex moet uitkopen… een enorme uitdaging voor één inkomen.

Toch geef ik niet op. Voor hen niet. Voor ons niet.

Daarom vraag ik, met alle nederigheid, om hulp.
Elke vorm van steun — groot of klein — brengt ons dichter bij een stabiele, veilige toekomst.

Wij zullen dit nooit als vanzelfsprekend beschouwen.
Onze dankbaarheid is oneindig.

💛