Mijn lach

Enkele jaren geleden ging ik naar de tandarts met een paar vreemde gezwelletjes in mijn mond. Het bleek om een voorbode van kanker te gaan. Het verdict: alle tanden laten verwijderen en een deel bot. 

Door complicaties kan ik geen prothese dragen. Uit eten gaan kan ik niet want als ik mijn prothese wel draag dan doet het verschrikkelijk veel pijn en krijg ik wonden in mijn mond. Veel dingen die ik graag eet kan ik niet meer eten omdat ik daar tanden voor nodig heb, die moet ik dus laten liggen. Uit schaamte moet ik mijn prothese dragen wanneer ik het huis uit moet met als resultaat dat ik nog dagenlang pijn heb.

Ik heb al het mogelijke gedaan om geholpen te worden maar ik kan nergens terecht. In eerste instantie wilde ik er natuurlijk zelf voor werken maar ik werd steeds (on)vriendelijk bedankt. Soms werd me zelfs gezegd dat ik eerst iets aan mijn gebit moest laten doen. Het één werkt het ander echter in de hand. Geen werk, geen operatie. Ik krijg geen tussenkomst van de mutualiteit omdat mijn probleem niet (meer) levensbedreigend is maar mijn kwaliteit van leven is enorm gedaald. Hoe klein de kans ook is om langs deze weg wel geholpen te worden, ik wil die kans wagen. Het is wellicht naïef maar ik geloof nog in de goedheid van mijn medemens. Ik wil iedereen die even tijd neemt om mijn verhaal te lezen in elk geval bedanken. Als je zelf niet kan steunen dan is de actie delen al heel erg lief!