Kunnen woningcorporaties dan altijd hun gang maar gaan?

Beste mensen,

Ik ben Anneke Bruinsma, 59 jaar, alleenstaand en al 26 jaar volledig arbeidsongeschikt. Al ruim 40 jaar leef ik met een zware vorm van endometriose en de gevolgen daarvan. Ik heb onder meer ernstige rug- en longklachten, evenwichtsstoornissen en gevoelloosheid in mijn been. Dagelijkse activiteiten kosten mij enorm veel energie en pijnvrij ben ik nooit.

Mijn huidige eengezinswoning met trappen en een tuin is daardoor niet langer geschikt voor mij. Ik kan mij daar steeds moeilijker zelfstandig redden.

De manke past op de blinde

In april dit jaar overleed mijn lieve moeder Gepke, mijn steun en toeverlaat. Ruim 18 jaar lang kwamen we vrijwel dagelijks bij elkaar over de vloer en zorgden we over en weer voor elkaar. Of zoals we altijd gekscherend zeiden: “De manke past op de blinde.”

Haar gelijkvloerse en gemakkelijk te onderhouden huurappartement in Kootstertille was voor mij een verademing. Door mijn lichamelijke beperkingen heb ik daar jarenlang ervaren hoeveel verschil een geschikte woning voor mij maakt.

Toen mijn moeder ongeneeslijk ziek werd, sprak zij een duidelijke wens uit: “Wat zou het mooi zijn, Anneke, dat jij mijn appartement kunt betrekken.” Zij zag al jaren dat mijn eigen woning steeds minder geschikt voor mij werd. Haar appartement biedt juist de gelijkvloerse en toekomstbestendige woonomgeving die ik nodig heb.

De weigering van de menselijke maat

Ik sta al ruim 18 jaar bij Stichting Woningbouw Achtkarspelen (SWA) ingeschreven als woningzoekende, met als verhuisreden ‘medische redenen’.

Zowel vóór als na het overlijden van mijn moeder heb ik SWA gevraagd mijn medische en persoonlijke omstandigheden te beoordelen en maatwerk toe te passen. Juist omdat dit appartement aansluit bij mijn beperkingen en ik uit jarenlange ervaring weet dat ik mij hier veel beter kan redden, heb ik gevraagd het appartement aan mij te verhuren.

SWA weigert echter mijn verzoek om maatwerk toe te passen en blijft eisen dat ik het appartement ontruim.

Over deze gang van zaken heb ik een klacht voorgelegd aan de onafhankelijke klachtencommissie, maar daarop heb ik tot op de dag van vandaag geen inhoudelijke reactie ontvangen. Daarnaast zijn op de openbare weg gevoelige details uit mijn dossier met derden besproken.

Waarom ik juridische hulp nodig heb

Omdat mijn omstandigheden en mijn verzoek om maatwerk naar mijn mening onvoldoende worden beoordeeld, ben ik genoodzaakt juridische hulp in te schakelen.

Een woningcorporatie beschikt over professionele juridische ondersteuning en de middelen om procedures te voeren. Als individuele burger moet ik de kosten van juridische bijstand zelf zien op te brengen. Die kosten lopen inmiddels snel op en een gang naar de rechter kan ik alleen niet financieren.

Mijn portemonnee mag er toch niet voor zorgen dat ik mijn recht misloop?

Met deze procedure vecht ik bovendien niet alleen voor mezelf. Ik hoop hiermee ook een vuist te maken voor anderen die in een vergelijkbare situatie zonder voldoende financiële middelen tegenover een woningcorporatie staan.

Hoe kun je helpen?

Om mijn juridische strijd te kunnen voortzetten, vraag ik via Steunactie om financiële steun voor mijn advocaat en de kosten van de procedure.

Een bijdrage van enkele tientjes zou al fantastisch zijn, maar iedere euro helpt.

Bij voorbaat dank voor je bijdrage!

-----------------------

Update 3 oktober 2026 – mijn strijd gaat door

Beste lezers en steuners,

Mijn Steunactie is inmiddels vijf weken geleden gestart. In die vijf weken is er veel gebeurd.

Mijn zaak tegen SWA gaat door en de voorbereiding van de juridische procedure is in volle gang. Tegelijkertijd heb ik mijn zorgen over het gebrek aan maatwerk en de positie van burgers tegenover woningcorporaties onder de aandacht gebracht van de gemeentelijke, provinciale en landelijke politiek.

Ook daar komt beweging in. Binnen de gemeente Achtkarspelen is mijn brief opgenomen bij de ingekomen stukken en is er contact geweest met meerdere raadsleden. Ook vanuit de provinciale politiek wordt naar mijn situatie gekeken.

Ook in Den Haag krijgt mijn verhaal inmiddels aandacht. Er is contact geweest met meerdere Tweede Kamerleden en twee vaste commissies van de Tweede Kamer hebben mijn brieven besproken. De commissie Justitie en Veiligheid heeft aangegeven dat informatie uit mijn brief kan worden gebruikt bij het commissiedebat over toegang tot recht. De commissie Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening heeft aangegeven dat mijn brief over maatwerk en transparantie bij woningcorporaties wordt betrokken bij het commissiedebat Staat van de Volkshuisvesting op 28 oktober.

Daarnaast is er vanuit verschillende media belangstelling voor mijn verhaal getoond.

Dat mijn verhaal op verschillende plekken wordt gehoord, sterkt mij in mijn overtuiging dat deze kwestie groter is dan alleen mijn eigen woning.

Mijn eigen juridische strijd moet ik ondertussen wel kunnen blijven voeren. De advocaatkosten lopen door en daarom blijft iedere bijdrage, groot of klein, ontzettend welkom.

Kun je niet bijdragen, maar wil je wel helpen? Dan helpt het mij ook als je mijn actie deelt met anderen of via sociale media.

Dank aan iedereen die mijn verhaal leest, deelt of mij steunt.

Warme groet,

Anneke Bruinsma