Uzi is geen gewone hond. Ze is een Australische herder x Berner Sennen van zes jaar oud, maar bovenal is ze mijn beste vriendin, mijn rots in de branding. Vanaf de eerste dag is ze een enorme mensenvriend geweest – warm, zacht, zachtaardig. Ze komt vanzelf bij je zitten, duwt haar kop onder je arm en blijft daar liggen zolang je haar toelaat. Er is letterlijk geen grotere knuffelhond zoals zij.

Maar dit verhaal gaat niet alleen over hoeveel liefde zij geeft. Het gaat over hoeveel zij zelf geleden heeft. En hoe ik nu alles op alles wil zetten om haar die pijn eindelijk te besparen.

Al maanden zagen we dat Uzi pijn had. Ze liep moeilijk, zakte door haar poten, had dagen waarop ze amper uit haar mand kwam. Dit was absoluut niet meer de vrolijke, speelse Uzi die wij kennen. We zijn van dierenarts naar dierenarts gegaan, hebben foto's laten maken, behandelingen geprobeerd… maar telkens zonder duidelijk antwoord. En ondertussen bleef zij vechten. Altijd dapper, altijd lief, altijd daar – ondanks haar eigen pijn.

Uzi heeft mij door de donkerste jaren van mijn leven geholpen. Toen ik zelf ernstig ziek was en niet meer wist hoe ik verder moest, was zij er. Elke dag. Zonder oordeel. Zonder verwachtingen. Gewoon er zijn, stilletjes, trouw. Ze voelde mijn verdriet en mijn angst en ze hield me overeind. Zij was juist als een echte hulphond voor mij tijdens mijn herstel. 

En nu is zij degene die hulp nodig heeft.

De diagnose is eindelijk gesteld: Uzi heeft ernstige knieproblemen aan beide poten. De enige weg naar een pijnvrij leven zijn twee zware – en dure – operaties. Zonder deze ingreep zal haar toestand enkel verslechteren, tot zelfs eenvoudige dingen zoals rechtstaan of stappen ondraaglijk worden.

Maar de kostprijs van die operaties is enorm. En eerlijk gezegd: ik kan het niet alleen.

Daarom vraag ik, met alles in mij, om hulp.
Voor de hond die mijn leven gered heeft.
Voor de ziel die zoveel liefde geeft aan iedereen die haar ontmoet.
Voor Uzi.

Elke bijdrage, hoe klein ook, brengt ons dichter bij een toekomst waarin zij weer kan rennen, spelen, knuffelen zonder pijn.
Waarin zij weer gewoon hond mag zijn.

Het doelbedrag zou worden gebruikt om de voorgaande onderzoeken, beide operaties, revalidatie en fysiotherapie te financieren.

Als je ooit zelf steun hebt gevoeld van een dier… als je ooit gered bent door onvoorwaardelijke liefde… dan weet je wat ze voor mij betekent.

Dank je wel om haar verhaal te lezen.
Dank je wel om te helpen – op welke manier dan ook.

Vanuit het diepste van mijn hart,
en in naam van Uzi:
Dank je wel.