Hi iedereen!

Hierbij een updatje over Ghost. Mentaal is ze weer helemaal de oude: vrolijk en soms actief. Ze wil alweer spelen met ballen, speeltjes, stokken en vooral in de sneeuw, en dat proberen we voorzichtig weer op te pakken. Fijn om te zien dat ze weer een beetje zichzelf kan zijn!

Het huppelen gaat nog niet perfect en we moeten goed opletten dat het niet te veel wordt, omdat haar goede voorpoot snel overbelast raakt. Na te veel huppelen lijkt ze ’s avonds pijn te hebben. Dat denken we althans, omdat ze dan gaat hijgen en haar oren minder strak omhoog staan. Soms heeft ze dorst, maar kost het haar te veel moeite om op te staan of te huppelen om bij het water te komen. Of dit door overbelasting komt of dat ze nog pijn heeft van haar trauma, is lastig te zeggen. Om haar poot te ontlasten gebruiken we een karretje om haar naar het park te brengen. 

Tijdens het slapen droomt ze veel. Waarschijnlijk rent ze dan lekker rond zoals vroeger, want we hebben haar linker pootje al meerdere keren zien bewegen. Dat betekent dus dat ze een reflex terugkrijgt! Dit is de reflex van het samentrekken van haar polsgewricht, wat doet vermoeden dat die zenuw aan het herstellen is. Ze kan haar poot helaas nog niet strekken; dit wordt aangestuurd door een andere zenuw.

Om het herstel van de zenuwen te stimuleren zijn we gestart met hydrotherapie. Daar moet ze nog erg aan wennen, maar doordat ze geen gewicht hoeft te dragen kan ze “lopen” op reflex. We hebben een aantal keer gezien dat ze haar pootje goed neerzet, maar ook vaak dat dit nog niet gebeurt. Het feit dat dit soms wél gebeurt, is volgens de therapeut een goed teken. Daarnaast proberen we haar poot zoveel mogelijk te stimuleren met fysiotherapie-oefeningen. Hier heeft ze niet altijd zin in, wat waarschijnlijk komt doordat het herstellen van zenuwen een onaangenaam gevoel of pijn kan veroorzaken. Hoe dit zich verder zal ontwikkelen is nog afwachten en zal waarschijnlijk lang duren, maar we proberen het herstel in ieder geval zo goed mogelijk te stimuleren.

Hi allemaal, 

Nogmaals bedankt voor al jullie steun! Voelt nog steeds onwerkelijk. Ik hoop dat ik jullie allemaal inmiddels persoonlijk heb bedankt, zo niet, bij deze 😀 🫶🏼.

Met Ghost gaat het stukken beter! Alle zwellingen zijn zo goed als verdwenen en de drain (het plastic zakje dat het vocht uit haar wond afvoerde) is verwijderd, omdat deze nauwelijks nog actief was. Sinds gisteren zijn we ook gestopt met alle pijnstillers. Ze laat eigenlijk nooit pijn zien, dus het blijft lastig om te bepalen of ze die nog nodig heeft, maar ze is duidelijk een stuk actiever en vrolijker 👻. En vandaag gaan de hechtingen eruit.

Ze huppelt inmiddels ook al een beetje zelfstandig rond. Niet altijd zonder vallen, en soms gaat ze iets te snel en knalt ze tegen de stoel of tafel aan, maar het is een begin! Uitlaten gaat daardoor een stuk makkelijker: we tillen of rollen haar met de bolderkar naar een grasveldje, zodat ze daar zelf haar behoefte kan doen. Meer dan zo’n 10 meter hinkelen zit er nog niet echt in; daarna gaat ze liggen. Maar dat zal steeds beter gaan.

Daarnaast zijn we vandaag begonnen met fysio- en lasertherapie. Het is nog onduidelijk of de zenuw beschadigd of volledig kapot is. De tijd zal het leren! We gaan de oefeningen minimaal vijf keer per dag doen, in de hoop dat we weer wat beweging terug gaan zien in haar poot.

Ook is ze gisteren voor het eerst weer thuis geweest in plaats van bij mijn ouders. Helaas hebben wij geen uitlaatplek op slechts een paar meter afstand, waardoor ze voorlopig nog bij mijn ouders verblijft. Dat vond ze wel gezellig. Luna, onze kat, die vind het wel spannend en opnieuw moet wennen aan de “nieuwe” Ghost.

Veel dank en een fijne jaarwisseling allemaal! 

P.S. Denk bij het afsteken van vuurwerk ook aan alle dieren. Ghost vindt het bijvoorbeeld doodeng en durft door het vuurwerk de dag ervoor en erna niet naar buiten. En ze zal niet de enige zijn 🙂 

Holy moly allemaal… dit had ik echt nóóit verwacht. Ik had misschien gehoopt op een kleine bijdrage, maar dat het volledige bedrag gehaald zou worden… wow. Ongelooflijk lief. Wie had gedacht dat Ghost zóveel vriendjes heeft? Wij zijn jullie hier enorm dankbaar voor ❤️.

Hierbij de eerste update; Met de gezondheid van Ghost gaat het op zich relatief goed. Ze zit nog volledig aan de antibiotica, dus het is nog even afwachten hoe het gaat zodra ze daarmee stopt. Er zitten namelijk nog veel houtsplinters in haar lichaam die tijdens de operatie niet verwijderd konden worden. We hopen dat haar lichaam deze zelf inkapselt 🤞🏻.

Haar poot is helaas nog verlamd. Dat snapt Ghost zelf natuurlijk nog niet, waardoor opstaan en lopen nog niet lukt. Dus voor nu gebruiken we de bolderkar voor de wandelingen. We hebben te horen gekregen dat zenuwen in de eerste zes weken weer kunnen beginnen te herstellen, en daarna zelfs nog tot zes maanden verbetering kunnen laten zien. Het advies is om zo snel mogelijk met fysiotherapie te starten, en daar zijn we zelf al voorzichtig mee begonnen: fietsoefeningen en het pootje zachtjes over de grond laten bewegen. Ghost laat dit allemaal goed toe en kijkt ons aan alsof ze denkt: “je doet maar” 😅.

Honden kunnen zich ook op drie poten prima redden. Of dat in de toekomst betekent met een brace, amputatie, of eventueel iets anders. Dat is zorg voor later.

Een bergwandeling zit er waarschijnlijk niet meer in… maar hé, wonderen zijn de wereld nog niet uit👻.

Wat we nu vooral zien, is dat er steeds meer leven in Ghost komt. Ze kwispelt alweer voorzichtig, en dat doet ons goed. Het geeft vertrouwen en laat ons geloven dat het uiteindelijk allemaal goed gaat komen 🫶🏼.

Nogmaals: dank jullie wel. Echt.