✨ Het nieuwe 2026 jaar, maar met de juiste mensen…✨

🎆 Reflectie & nieuw begin
Nu het nieuwe jaar met alle goede voornemens is begonnen, willen we even stilstaan bij de mooie en nieuwe inzichten die de crowdfunding aan ons heeft gegeven. Deze hadden we nooit kunnen voorzien.

🌧️ Een intense periode
De afgelopen periode was intens. Niet alleen door alles wat er gebeurde, maar ook door wat het ons liet zien. Over tegenslag, tranen en overleven. Over steun. Over nabijheid. Maar vooral over échte mensen. Over wie er daadwerkelijk naast je gaat staan als het echt moeilijk wordt.

🤍 Dankbaarheid voor steun
Vele mensen doneerden, deelden het bericht, stuurden een lief berichtje of belden even op. Anderen boden op een geheel andere manier hulp aan, of gaven in stilte en anonimiteit — klein of groot. 

Klanten toonden hun begrip met veel geduld. Jullie hebben met welgemeende aandacht laten zien wat er toe doet als het echt moeilijk wordt. Dankzij de crowdfunding hebben we zoveel liefde en betrokkenheid mogen voelen.

🤝 Vriendschap in tijden van nood
Ze zeggen wel eens: in tijden van nood leer je je (nieuwe) vrienden kennen.

🌱 Inzicht
Waar we vooraf niet bij stil hadden kunnen staan, is dat de crowdfunding ons ook heeft laten inzien en voelen hoe groot het verschil kan zijn tussen mensen van wie je denkt en hoopt dat ze er voor je zijn, en mensen die er ook daadwerkelijk écht voor je zijn. Nabijheid is tegenwoordig niet vanzelfsprekend; het is iets kostbaars om te koesteren.

🙏 Oprechte dank
Nee, we zijn niet teleurgesteld, maar juist oprecht dankbaar voor dit inzicht. Dankbaar voor juist diegenen die de moeite namen om iets van zich te laten horen. Voor alle mensen die zonder iets te vragen, zonder voorwaarden en zonder oordeel naast ons gingen staan. Bekenden, onbekenden en onverwachts ook weer veel oud-bekenden — jullie zitten voorgoed in ons hart. Jullie zijn de mensen waar wij energie in willen blijven steken.

🕊️ Voor de anonieme gevers
Ook de anonieme donateurs willen we expliciet noemen. We weten niet wie jullie zijn, maar we voelen jullie steun. En die nemen we in ons hart mee. We zijn oprecht dankbaar.

🌸 Vooruitkijken met de juiste mensen
De afgelopen periode heeft ons duidelijk gemaakt wie we willen blijven koesteren.

Wie we willen vasthouden of (opnieuw) willen verwelkomen in ons leven en meenemen naar dit nieuwe jaar. En ook welke oude, soms verwaterde contacten we graag weer willen laten opbloeien. Voor al deze mensen willen wij er, wanneer nodig, ook met ons hele hart zijn, als zij ooit steun nodig hebben.

💛 Dank en verlichting
Nogmaals dank jullie wel voor alles wat jullie ons hebben gegund en gegeven — in welke vorm dan ook. Door jullie steun kunnen we binnenkort al een klein gedeelte van de zware last achter ons laten en ons richten op de moeilijke tijd die nog komen gaat.

✨ Afsluiting
We wensen alle mensen die naast ons zijn gaan staan een goede gezondheid, onvoorwaardelijk veel liefde en lichtpuntjes toe. Jullie waren onze lichtpuntjes in deze donkere tijd.

🌟 Gelukkig nieuwjaar. 
Veel liefs ❤️Natasha & Gerard❤️

Update 2 – wat jullie steun nu al betekent

Bericht van Natasha & Gerard

Lieve donateurs, lieve vrienden, familie, bekenden en onbekenden…

We weten eigenlijk niet goed hoe we jullie kunnen bedanken voor iets wat zo groot van dankbaarheid voelt. Toch wil ik proberen er woorden aan te geven.

De afgelopen week is er meer dan €6.800 gedoneerd. Nog een klein stukje van 1643,00 euro, en dan kunnen we door hulp van buitenaf de meest recente leningaflossen — een lening die we afgelopen zomer moesten nemen, bovenop de andere grote leningen die er al waren.

Op de foto zien jullie bijgevoegd een factuur van €8.500.
Dit is de meest recente rekening.
Zes maanden ervoor is de rolstoelbus rijdend en veilig gemaakt door een bedrijf in Brabant, het werd een factuur van 15.000 euro. Onder de motorkap bleek vrijwel alles kapot. Nagenoeg alles is door hun hersteld, nieuw en/of gereviseerd. Achteraf is het nu eigenlijk een wonder dat de bus nog heeft gereden tijdens de proefrit. Hadden we maar eerder doorgehad wat hier gebeurde…

Afgelopen zomer stonden we opnieuw met pech langs de weg. Exact zes maanden na de grootste financiële klap. Terwijl we dachten dat alles nu echt in orde was. De bus verloor onderweg vermogen en kwam niet meer vooruit. We moesten weer op transport, weer wachten, weer hopen, weer onzekerheid.
Na weken kregen we eindelijk te horen dat er tóch nog één onderdeel nooit was vervangen: het roetfilter.

De verkopende Turkse garage in Friesland had ons steeds verzekerd dat dit nieuw was. Ik heb vaak gevraagd om foto's als bewijsmateriaal maar nooit gekregen. In werkelijkheid bleek er dus een goedkoop, niet-origineel roetfilter geplaatst te zijn en was de waarschuwingssoftware uitgeschakeld. Het gevolg: opnieuw enorme schade. Een nieuwe turbo, opnieuw onderdelen vervangen — terwijl sommige onderdelen nog geen zes maanden oud waren!

Het moment dat de Brabantse garage belde dat er wéér een factuur van €8.500 zou volgen, was voor mij mentaal het moment dat ik ervaarde dat ik hier financieel nooit meer bovenop zou kunnen komen.
We hadden toen al meer dan €20.000 moeten lenen voor eerdere reparaties. Dit bedrag kwam daar bovenop.
En dat alles bovenop de aanschafprijs van de rolstoelbus, waar al ons spaargeld al in zat.

Maar een niet-rijdende rolstoelbus kun je niet zomaar verkopen. En zonder die bus kunnen we niet functioneren.

Wat jullie nu hebben gegeven, is niet “zomaar geld”.
Jullie hebben ons een stukje hoop en vertrouwen gegeven dat we er niet meer alleen voor staan. Achter de donaties zitten jullie harten maar ook: Verhalen. Keuzes. Vertrouwen.

De afgelopen dagen zijn intens geweest. Ik heb gehuild, getwijfeld, gelezen en herlezen. Elk bericht, elke donatie komt bij ons gevoel binnen — ook als ik niet overal meteen woorden voor heb. Ik moet nog velen van jullie persoonlijk bedanken en dat ga ik ook doen, stuk voor stuk.

Deze steunactie lost niet alles op. Het maakt het leven niet ineens licht.
Maar het doet wél iets heel belangrijks: het haalt de constante druk er even af.
Het gevoel dat alles tegelijk moet, het gevoel dat we verdrinken in een moeras van leningen en dat de reparaties gewoon nie ophouden.

Voor het eerst in lange tijd voelt het alsof we niet alleen maar achter de feiten aanrennen en dat er houvast is aan lichtpuntjes. Jullie zijn die lichtpuntjes.

We hebben zo lang geprobeerd alles zelf te dragen. Stil te blijven. Door te gaan, nog harder te gaan werken.
Dat dit nu gedeeld wordt — en gedragen wordt — is nog steeds moeilijk om te bevatten.

We willen jullie niet bedanken “namens een actie”, maar als mens.
Omdat jullie hebben gezien wat wij zelf niet meer konden zien:

Vertrouwen en hoop…

Dank jullie wel.
Echt nog een keer, dank jullie wel.

Natasha & Gerard 🤍