Blijkbaar is in mijn vorige update iets fout gelopen, want enkel de foto is gepost maar niet de bijhorende tekst. Jammer!

Ik weet nu niet meer wat ik toen allemaal had getypt maar ik ben hier nu opnieuw met een nieuwe update.

Het gaat moeilijk met Arjen, heel moeilijk. Meer dan 6 maanden continu thuis, het doet hem en ons geen deugd. 

Zijn medicatie is verhoogd maar we zien geen effect. Hij gaat in alles achteruit. Ik zou hier uren kunnen typen over wat er allemaal misloopt, maar dat ga ik jullie besparen. Je kan ervan uit gaan dat het heel moeilijk loopt en dat het niet veel langer uit te houden is.

Maar we kregen een aantal weken terug bijzonder goed nieuws. Ongelooflijk goed nieuws! Het is zelfs bijna niet te geloven wat er gebeurd is. Welke kans we hebben gekregen. 

We hadden op Sint-Gregorius dus een plekje bemachtigd voor het eerste middelbaar. Voor hun lagere school stonden we op de wachtlijst plaats 22. 

Omdat Arjen een prior heeft gekregen, was het blijkbaar aan ons om eventueel thuisbegeleiding via Sint-Gregorius op te starten. We gingen op intake gesprek en daar hebben we een stukje van ons verhaal gedaan. Ze beloofden ons de week erna op te bellen of ze al dan niet de thuisbegeleiding zouden opstarten.

We kregen, zoals beloofd, een telefoontje. Maar wat ze ons toen vertelden was zo onverwachts! Zo emotioneel ontladend! Ze hebben er voor gezorgd dat Arjen toch een plaatsje heeft in de lagere school en in het MFC. Hij kan dus in september starten op het internaat, wat helemaal aangepast is naar zijn noden en dus nog een jaartje lager wat eigenlijk echt broodnodig is. 

TRANEN MET TUITEN!! Ze vonden ons verhaal ( en 't was dan nog maar een stukje) zo pakkend dat ze vonden dat Arjen deze hulp echt dringend nodig heeft.

Dus in september start hij daar. Op het internaat en op de lagere school. Nu is het wel nog afwachten of dat allemaal gaat lukken en weten we niet of fulltime terug naar school gaan haalbaar zal zijn. Op dat vlak blijft het dus afwachten of ik, als mama, toch nog overdag me moet klaar houden om hem op te vangen. Of dat hij misschien ook niet fulltime naar het internaat zal gaan. Het zal de eerste maanden een zoektocht zijn naar wat voor hem het beste is. 

Zij hebben daar alles wat hij nodig heeft. Wordt hij daar bijzonder agressief? Dan kunnen ze hem daar afzonderen in een afgesloten prikkelarme ruimte. Thuis is dat niet mogelijk. Er is daar structuur tot in detail. Vaste routines en heel veel voorspelbaarheid. Wat in een gezinssituatie niet evident is om te geven.

Ondertussen zit Arjen aan zijn laatste beurt voor de hippotherapie. Hij wilt deze therapie niet meer verder zetten en ook hebben we er het budget niet meer voor. Dankzij de laatste ontvangen donaties hebben we wel een 2e yoga beurtenkaart kunnen aankopen. En kunnen we de zomerperiode overbruggen met 1 keer yoga per week. Dus zo hard bedankt voor de donaties! Er zitten veel anonieme bij dus we weten niet goed wie we dan juist bedanken. Maar echt waar, duizendmaal dank!

Hoe we het financieel gaan redden vanaf september blijft een vraagteken. Het MFC kost ook een pak geld. En ondertussen moeten wij steeds minder en minder onze schuur verhuren omdat dit voor Arjen geen goede zaak is. 

Maar we zijn nu aan de laatste maanden bezig, we hebben zicht op hulp. En wat voor hulp! Beter bestaat er niet. We hopen de laatste maanden nog een beetje te kunnen overleven en we hopen met de nodige medicatie Arjen te kunnen ondersteunen om het haalbaar te maken. 

We willen nogmaals onze oprechte dankbaarheid uiten aan ieder van jullie! Ook aan de anonieme donateurs! Stuk voor stuk, zo heel hard bedankt! Dankzij jullie hebben we de voorbije 6 maand al kunnen doorkomen en hebben we Arjen toch een beetje nuttige besteding kunnen aanbieden. 

Zo hard dankbaar! Merci! 

Liefs, 

Sheena

Hoi allemaal, 

We hebben de paasvakantie overleefd, maar wat was dit de hel. zucht. 

Nu Arjen alle vooruitgang die hij had geboekt tijdens zijn opname in de kinderpsychiatrie is kwijt geraakt, gaat het moeilijker en moeilijker. Het gegeven rond Pasen bracht hem zoveel spanning. 

De ene crisis volgt de andere op. Hij is nu ook bijna 4 maand thuis. En neen, er zijn nog altijd geen vooruitzichten. Zijn antidepressiva is noodgedwongen naar omhoog omdat hij terug in een depressie zit. Ook de antipsychotica zal moeten verhoogd worden.

Wel zijn er een paar puntjes goed nieuws:

• Zo heeft Arjen een prior gekregen en kan hij over 2 a 3 jaar een plaatsje bemachtigen in een MFC. We hopen sterk op Sint-Gregorius in Gentbrugge.
• We mogen begin mei op een kennismakingsgesprek in het MFC van Hagewinde in Lokeren. Dit om Arjen op de juiste wachtlijst qua leefgroep te kunnen plaatsen. Ook daar is er wat in gang gezet dankzij de prior. Maar wachttijd eveneens 2 a 3 jaar.
• Ook zijn we in volle afwachting waar Arjen zal kunnen starten in september. Wordt het alsnog een jaartje lager of toch al middelbaar of volledig thuis… Sowieso wordt de opstart in school bijzonder moeilijk. En zal dit niet direct voltijds kunnen. Begin en midden mei weten we hier meer rond.
• Arjen heeft dan toch besloten om nog eens een beurtenkaart te nemen en om wekelijks hippotherapie te volgen.
• De Kaap (kinderpsychiatrie) zou Arjen eventueel de laatste weken van augustus terug opnemen ter voorbereiding van terug naar school te gaan.

Maar de reeds ingezamelde centjes (een totaal van 3000€) is helaas deze maand opgebruikt. Hiervan hebben we 3 beurtenkaarten kunnen kopen voor de hippotherapie, konden we hem 4 maand kiné aanbieden en heeft hij nog tot eind mei Yoga.

We hebben nog minstens tot september te overbruggen, maar indien het niet lukt om nog meer middelen te verzamelen, kunnen we helaas de nodige hulp niet verder zetten. Dus eigenlijk hebben we nog eens hetzelfde bedrag nodig. 

Ook is Wouter op de sukkel met zijn gezondheid. De knie operatie bracht niet de juiste oplossing waardoor hij nog langer thuis zit. We gaan voor een 2e opinie. 
Morgen wordt Wouter dan weer geopereerd aan zijn galblaas. 

Ook ik ben op de sukkel met mijn rug en nog allerlei andere zaken. De hevige voorbije jaren, de vele zorgen, en het vele werk… het begint zijn tol te eisen. 

We blijven volhouden en we blijven hopen op de nodige steun.

Dank je wel en veel liefs! van ons allemaal.