Start op het werk. Voor ons beiden een enorme aanpassing. Onid vind het fantastisch om er te zijn en rond mijn collega's te huppelen. Ik ben in een heel fijn en begripvol team terechtgekomen en er is veel aandacht voor mijn beperkingen en de nood voor bepaalde aanpassingen. 

Ik merk dat mijn autisme enorm wordt uitgedaagd door voltijds te werken. Er is veel meer kans tot errors en shut downs. Ik bots regelmatig op mijn beperking en het is vaak pijnlijk duidelijk dat ik niet kan functioneren zoals de norm. Departementsdagen of grote vergaderingen vragen enorm veel van mij en soms kan ik niet deelnemen omdat de situatie nog niet genoeg is aangepast aan mijn beperking. 

Onid biedt steun in de eenzaamheid dat dat met zich meebrengt. Het is confronterend hoe Onid me verplicht te dealen met mijn gevoelens. Vroeger zou ik heel snel beginnen dissociëren, maar zij geeft heel snel aan wanneer mijn spanning te hoog wordt en ik me moet verwijderen uit een situatie om te zakken. 

Zonder Onid zou voltijds werken onmogelijk zijn. Dit is heftig om te beseffen, maar het maakt me heel dankbaar dat ze er is.

1 september ben in terug beginnen werken. Gelukkig was mijn leidinggevende heel open over Onid en werd er snel beslist dat ze mee kan naar mijn werk. Openbaar vervoer is vaak overprikkelend voor mij dus ik moest op zoek naar een oplossing om met haar op mijn werk ter geraken. Ik wou niet met de auto omwille van milieubewustzijn en de stress van in het centrum met de auto rijden. Ik praatte met mijn coach over fietskarren. Uiteindelijk werd het een elektrische bakfiets omdat dit het meest stabiliteit gaf voor zowel mij als Onid. 

Naar aanleiding van mijn start op het werk deden we wat proefritjes. Het was voor ons beiden enorm wennen. Lex ging ook een aantal keer mee om ons beiden op ons gemak te stellen. Nu gaan we elke keer met de bakfiets naar het werk en dat loopt heel goed. Fijn!

In Juli gingen we voor de eerste keer samen kamperen. Hier werd het heel duidelijk wat voor een stadshond Onid is. Het donker en de vreemde geluiden ‘s nachts tijdens het wandelen waren niet aan haar besteed. Maar lekker knuffelen ’s nachts des te meer. Wanneer ik wakker schiet uit een nachtmerrie is Onid ook het eerste waar ik aan denk en haar bij mij neem om te kalmeren. Het verschil dat ze op dat vlak al gemaakt heeft is enorm.

We gingen ook voor de eerste keer naar de zee. Vond ze maar eng, dat water dat elke keer richting haar komt. Ze zal liever hoog en droog op de dijk alles te observeren.