Beste lezer, 

Aan de buitenkant zie je een jonge mama van amper 30 jaar. Je ziet een glimlach, en een warm gezin met drie schatten van kinderen en twee pluszonen. Maar wat je aan de buitenkant níét ziet, is de dagelijkse, ondraaglijke pijn en de uitputtingsslag die zich daaronder afspeelt. Mijn lichaam vecht elke seconde tegen een hele lijst aan chronische en zware aandoeningen. Ik lijd aan fibromyalgie, PTSS, GAS, PDS, het syndroom van Tietze, FNS, CVS, zware zenuwpijnen en de zeldzame Tarlov-cysten in mijn nek. Door deze combinatie is mijn leven totaal onvoorspelbaar. Geen enkele dag is hetzelfde. Ik wil nog zoveel mogelijk zelf doen. Ik wil er onvoorwaardelijk zijn voor mijn partner en onze vijf kinderen. Ik wil herinneringen met hen maken en leuke dingen doen, net zoals elke andere dertiger. Maar de realiteit is dat ik elke week van dokter naar specialist en kinesist leef, puur om overeind te blijven. De financiële muur De pijn is zwaar, maar de financiële zorgen maken het onmenselijk. Omdat mijn ziektes onzichtbaar zijn, val ik buiten de strikte hokjes van de officiële instanties. Ik krijg geen steun voor de hulpmiddelen die ik zo dringend nodig heb: 

● Een aangepaste rolstoel: Mijn mobiliteit gaat achteruit. ik moet de volle pot van € 3.000,- tot € 4.000,- helemaal zelf betalen, omdat ik nog te mobiel ben om door de overheid een tussenkoms  te krijgen.

● Maandelijkse zorgkosten: Mijn niet-geconventioneerde kinesist kost mij € 312,80 per maand. Mijn medicatie die niet vergoed wordt kost maandelijks tussen de € 250,- en € 300,-. Tel daar de wekelijkse doktersbezoeken en psycholoog bij op, en ik ben maandelijks ruim € 600,- kwijt om simpelweg te kunnen functioneren.

Ik vecht met alles wat ik heb. Ik ben geen stilzitter. Om dit te kunnen betalen, ben ik zelf een wafel-, truffel- en snoepverkoop gestart. Ik wil werken voor mijn gezondheid. Maar met de verkoop van snoepjes kan ik een berg van duizenden euro's aan medische kosten niet alleen beklimmen. Ik heb echt hulp nodig. Ik weet dat er veel mensen zijn die het zwaar hebben of die ook lijden. Maar ik leg mijn trots opzij en vraag jullie uit de grond van mijn hart om een duwtje in de rug. Niet voor mij, maar voor de mama van mijn kinderen. Zodat ik minder pijn heb, mobiel blijf en een menswaardig leven kan leiden met mijn gezin. Hoe kun je mij helpen? 

● Steun met een donatie: Elke euro brengt mij dichter bij de rolstoel en mijn noodzakelijke medicatie. 

● Koop bij mijn verkoop: Steun de actie door wafels of truffels bij mij te bestellen. Dat kan via deze link: https://trooper.be/steunactie-help-shauni  Er is tal van keuze, lekkere wafels, truffels, pralines en snoepjes. 

● Deel mijn verhaal: Kun je zelf niets missen? Deel deze link dan alsjeblieft via WhatsApp, Facebook of Instagram. Mijn dank is groter dan ik in woorden kan uitdrukken. 

Bedankt dat je de moeite nam om mijn verhaal te lezen. ❤️🙏