Help ons papa de medische zorgen krijgen die hij nodig heeft
Ons papa ligt momenteel in Bangkok Hospital Phuket waar hij op 18/08 de diagnose: agressief Non-Hodgkin lymfoom kreeg.
Lieve allemaal,
Met een gebroken hart moet ik jullie vertellen dat mijn papa, Philippe De Budt, vandaag is overleden in Thailand.
De afgelopen weken hebben wij gevochten. Voor zijn leven. Voor zijn behandeling. Voor hulp. Voor tijd. Voor financiële ademruimte. En vooral voor papa.
Onze steunactie werd oorspronkelijk opgericht omdat papa ernstig ziek werd in Thailand en geconfronteerd werd met een agressieve vorm van non-Hodgkinlymfoom. Wat volgde, was een nachtmerrie die wij niemand toewensen.
Papa lag wekenlang op intensieve zorgen in Bangkok Hospital Phuket. Hij kreeg chemotherapie en had intensieve medische zorg nodig. Tegelijkertijd moesten wij als familie, duizenden kilometers verderop in België, proberen uit te zoeken hoe we die zorg konden blijven betalen.
De verzekering waarop we dachten te kunnen rekenen, weigerde tussenkomst.
Vanaf dat moment ging bijna iedere dag niet alleen over papa's gezondheid, maar ook over geld.
Over facturen.
Voorschotten.
Guarantees of Payment.
Deadlines.
Verzekeringen.
Fondsen.
Aanvragen.
Afwijzingen.
Repatriëring.
En bedragen die iedere dag verder opliepen.
We contacteerden zoveel mogelijk instanties. We zochten naar mogelijkheden voor medische repatriëring. We deden aanvragen voor financiële tussenkomst. We namen contact op met Belgische instanties en zochten juridisch uit welke mogelijkheden er nog waren. We organiseerden steunacties en benefieten. Mensen zamelden geld in. We vroegen hulp waar we maar konden.
Zelfs toen papa al doodziek op intensieve zorgen lag, moesten wij blijven zoeken naar manieren om zijn ziekenhuisrekening te kunnen betalen.
Uiteindelijk is die rekening opgelopen tot ongeveer €115.000 aan medische kosten.
Ik heb zelf zelfs een lening van €50.000 aangevraagd in een poging een deel van de rekening te kunnen betalen.
En ondertussen lag daar mijn papa.
Geen dossiernummer.
Geen factuur.
Geen verzekeringskwestie.
Mijn papa.
Een vader. Een pepe. Een broer. Een mens die ernstig ziek was en zorg nodig had.
Vandaag is hij er niet meer.
En daarmee verandert ook het doel van deze steunactie.
Ik wil papa's stem blijven.
Ik wil niet dat zijn overlijden betekent dat alles wat de afgelopen weken is gebeurd gewoon wordt afgesloten en vergeten.
Wij hebben de manier waarop dit dossier door de verzekering werd behandeld als bijzonder hard, onmenselijk en onrechtvaardig ervaren. We hebben vanaf het begin geprobeerd duidelijkheid en hulp te krijgen en bleven ondertussen achter met een steeds groter wordende financiële last.
Daarom wil ik laten onderzoeken wat hier precies is gebeurd, op welke gronden de verzekering haar tussenkomst heeft geweigerd en of die weigering juridisch gerechtvaardigd was.
Onze strijd stopt dus niet met papa's overlijden.
Integendeel.
Ik wil antwoorden.
Ik wil duidelijkheid.
Ik wil dat zijn dossier grondig wordt onderzocht.
En als blijkt dat hierin fouten zijn gemaakt of dat papa rechten zijn ontzegd waarop hij wel aanspraak had, dan wil ik daar tot het einde voor blijven vechten.
Niet omdat dat papa terugbrengt.
Niets brengt hem terug.
Maar omdat ik niet kan aanvaarden dat zijn verhaal eindigt met een ziekenhuisfactuur van ongeveer €115.000 en een familie die achterblijft met verdriet, vragen en een enorme financiële last.
De middelen uit deze steunactie blijven daarom ontzettend belangrijk. Ze zullen worden gebruikt voor de kosten die door papa's ziekte en overlijden zijn ontstaan, waaronder de nog openstaande medische kosten en de kosten die nu volgen om zijn afscheid, crematie en verdere administratieve afhandeling te regelen.
En tegelijkertijd blijven wij alle mogelijke wegen onderzoeken om de verantwoordelijkheid voor deze kosten juridisch te laten beoordelen.
Aan iedereen die heeft gedoneerd, gedeeld, geholpen, een benefiet heeft georganiseerd, een bericht heeft gestuurd, ons heeft verdedigd of simpelweg naast ons is blijven staan:
dankjewel.
Jullie hebben ons gedragen op momenten waarop wij zelf niet meer wisten hoe we verder moesten.
Ik had zo ontzettend graag een andere update geschreven.
Ik had zo graag kunnen zeggen dat we papa naar huis hadden gekregen.
Dat hij veilig terug in België was.
Dat hij beter werd.
Maar die kans hebben we niet meer gekregen.
Wat ik wél nog kan doen, is ervoor zorgen dat zijn verhaal niet verdwijnt.
Papa kan zichzelf niet meer verdedigen.
Dus zal ik zijn stem zijn.
Voor hem.
Voor de antwoorden die we nog verdienen.
En voor de strijd die nog niet voorbij is.
Rust zacht, papa. ❤️
We hebben gevochten voor jou toen je hier nog was.
En ik blijf voor jou vechten nu jij dat zelf niet meer kunt.
Sofie
Dear everyone,
We desperately need your help, support and hope right now.
My dad is currently in critical condition and is in the Intensive Care Unit at Bangkok Hospital Phuket.
After travelling to Thailand several times, he fell in love with the country and decided to move there at the beginning of April 2026. It was a very conscious decision. He took every possible precaution so that he could hopefully spend many more years enjoying the sunshine, life and, above all, his well-deserved retirement.
Before leaving Belgium, he underwent extensive medical examinations and took out comprehensive health insurance in Thailand. Everything seemed to be in order. He left Belgium healthy and full of plans for this new chapter of his life.
In mid-June, he became unwell for the first time. He thought it was food poisoning and reassured us that he would soon be back on his feet.
Unfortunately, the opposite happened.
His health deteriorated incredibly quickly. What followed were several hospital admissions, countless examinations and a great deal of uncertainty. For a long time, we simply did not know what was happening to him.
On 18 August, we finally received the diagnosis nobody ever wants to hear: Non-Hodgkin lymphoma.
Dad was admitted to Bangkok Hospital Phuket, where the doctors are doing everything they can to treat him. His condition is currently very serious.
In just a matter of weeks, we have watched my dad go from being a healthy and independent man to a patient who is completely dependent on medical care. At the moment, he can no longer eat or urinate independently, he sleeps most of the day and has only a few lucid moments.
And as if the fear of losing our dad wasn't enough, we are simultaneously facing enormous medical expenses.
Despite the fact that Dad underwent all the necessary medical examinations before leaving Belgium and took out comprehensive health insurance, there is currently a dispute with the insurer regarding coverage. We continue to fight this decision and have meanwhile built an extensive case, but Dad's illness cannot wait for that dispute to be resolved.
His medical care needs to continue now.
The hospital bills keep mounting, and as a family we are doing everything within our power to make sure that money will never be the reason why my dad cannot receive the medical treatment he desperately needs.
That is why we started this fundraiser.
Asking for help is incredibly difficult, but right now we simply have no other choice.
Every contribution, no matter how small, helps us continue to cover Dad's medical expenses. If you are unable to donate, you can still help us enormously by sharing this fundraiser.
We are not ready to lose him.
We desperately hope that his body will find the strength to get through this and that one day we will be able to bring him home again.
Thank you to everyone who donates, shares our story, sends us a message, keeps him in their thoughts or simply continues to hope alongside us.
Your support means more to us right now than we could ever put into words. ❤️
Sofie & family
Chers tous,
Aujourd'hui, nous avons plus que jamais besoin de votre aide, de votre soutien et de votre espoir.
L'état de santé de mon papa est actuellement critique. Il se trouve au service des soins intensifs du Bangkok Hospital Phuket.
Après avoir voyagé plusieurs fois en Thaïlande, il est tombé amoureux de ce pays et a décidé de s'y installer au début du mois d'avril 2026. C'était une décision mûrement réfléchie. Il avait pris toutes les précautions possibles afin de pouvoir profiter encore de longues années du soleil, de la vie et, surtout, d'une retraite bien méritée.
Avant de quitter la Belgique, il a passé des examens médicaux approfondis et a souscrit une assurance maladie complète en Thaïlande. Tout semblait en ordre. Il a quitté la Belgique en bonne santé et avec énormément de projets pour ce nouveau chapitre de sa vie.
À la mi-juin, il a commencé à se sentir mal. Il pensait qu'il s'agissait d'une intoxication alimentaire et nous rassurait en nous disant qu'il serait rapidement sur pied.
Malheureusement, c'est tout le contraire qui s'est produit.
Son état de santé s'est détérioré à une vitesse fulgurante. Plusieurs hospitalisations, d'innombrables examens et énormément d'incertitude ont suivi. Pendant longtemps, nous ne savions tout simplement pas ce qui lui arrivait.
Le 18 août, nous avons finalement reçu le diagnostic que personne ne souhaite entendre : un lymphome non hodgkinien.
Papa a été hospitalisé au Bangkok Hospital Phuket, où les médecins font actuellement tout leur possible pour le soigner. Son état est aujourd'hui très grave.
En l'espace de quelques semaines seulement, nous avons vu mon papa passer d'un homme en bonne santé et totalement autonome à un patient entièrement dépendant des soins médicaux. À l'heure actuelle, il n'est plus capable de manger ou d'uriner de manière autonome, il dort la majeure partie de la journée et n'a plus que quelques moments de lucidité.
Et comme si la peur de perdre notre papa ne suffisait pas, nous devons également faire face à des frais médicaux considérables.
Bien que Papa ait effectué tous les examens médicaux nécessaires avant son départ et qu'il ait souscrit une assurance maladie complète, nous sommes actuellement en litige avec son assureur concernant la prise en charge des frais. Nous continuons à nous battre et avons entre-temps constitué un dossier complet, mais la maladie de Papa, elle, ne peut pas attendre que ce litige soit résolu.
Les soins médicaux doivent continuer maintenant.
Les factures de l'hôpital ne cessent d'augmenter et, en tant que famille, nous faisons tout ce qui est en notre pouvoir pour que l'argent ne soit jamais la raison pour laquelle mon papa ne pourrait pas recevoir les soins médicaux dont il a désespérément besoin.
C'est pour cette raison que nous avons lancé cette collecte de fonds.
Il est extrêmement difficile pour nous de devoir demander de l'aide. Mais aujourd'hui, nous n'avons tout simplement plus d'autre choix.
Chaque contribution, aussi petite soit-elle, nous aide à continuer à financer les soins médicaux de Papa. Si vous n'avez pas la possibilité de faire un don, vous pouvez également nous aider énormément en partageant cette collecte.
Nous ne sommes pas prêts à le perdre.
Nous espérons de tout notre cœur que son corps trouvera la force de traverser cette épreuve et qu'un jour, nous pourrons le ramener à la maison.
Merci à toutes les personnes qui font un don, partagent notre histoire, nous envoient un message, pensent à lui ou continuent simplement à espérer avec nous.
Votre soutien représente aujourd'hui bien plus pour nous que ce que nous pourrions jamais exprimer avec des mots. ❤️
Sofie & sa famille
-
2 weken, 4 dagen geleden
Lieve allemaal,
Met een gebroken hart moet ik jullie vertellen dat mijn papa, Philippe De Budt, vandaag is overleden in Thailand.
De afgelopen weken hebben wij gevochten. Voor zijn leven. Voor zijn behandeling. Voor hulp. Voor tijd. Voor financiële ademruimte. En vooral voor papa.
Onze steunactie werd oorspronkelijk opgericht omdat papa ernstig ziek werd in Thailand en geconfronteerd werd met een agressieve vorm van non-Hodgkinlymfoom. Wat volgde, was een nachtmerrie die wij niemand toewensen.
Papa lag wekenlang op intensieve zorgen in Bangkok Hospital Phuket. Hij kreeg chemotherapie en had intensieve medische zorg nodig. Tegelijkertijd moesten wij als familie, duizenden kilometers verderop in België, proberen uit te zoeken hoe we die zorg konden blijven betalen.
De verzekering waarop we dachten te kunnen rekenen, weigerde tussenkomst.
Vanaf dat moment ging bijna iedere dag niet alleen over papa's gezondheid, maar ook over geld.
Over facturen.
Voorschotten.
Guarantees of Payment.
Deadlines.
Verzekeringen.
Fondsen.
Aanvragen.
Afwijzingen.
Repatriëring.
En bedragen die iedere dag verder opliepen.We contacteerden zoveel mogelijk instanties. We zochten naar mogelijkheden voor medische repatriëring. We deden aanvragen voor financiële tussenkomst. We namen contact op met Belgische instanties en zochten juridisch uit welke mogelijkheden er nog waren. We organiseerden steunacties en benefieten. Mensen zamelden geld in. We vroegen hulp waar we maar konden.
Zelfs toen papa al doodziek op intensieve zorgen lag, moesten wij blijven zoeken naar manieren om zijn ziekenhuisrekening te kunnen betalen.
Uiteindelijk is die rekening opgelopen tot ongeveer €115.000 aan medische kosten.
Ik heb zelf zelfs een lening van €50.000 aangevraagd in een poging een deel van de rekening te kunnen betalen.
En ondertussen lag daar mijn papa.
Geen dossiernummer.
Geen factuur.
Geen verzekeringskwestie.Mijn papa.
Een vader. Een pepe. Een broer. Een mens die ernstig ziek was en zorg nodig had.
Vandaag is hij er niet meer.
En daarmee verandert ook het doel van deze steunactie.
Ik wil papa's stem blijven.
Ik wil niet dat zijn overlijden betekent dat alles wat de afgelopen weken is gebeurd gewoon wordt afgesloten en vergeten.
Wij hebben de manier waarop dit dossier door de verzekering werd behandeld als bijzonder hard, onmenselijk en onrechtvaardig ervaren. We hebben vanaf het begin geprobeerd duidelijkheid en hulp te krijgen en bleven ondertussen achter met een steeds groter wordende financiële last.
Daarom wil ik laten onderzoeken wat hier precies is gebeurd, op welke gronden de verzekering haar tussenkomst heeft geweigerd en of die weigering juridisch gerechtvaardigd was.
Onze strijd stopt dus niet met papa's overlijden.
Integendeel.
Ik wil antwoorden.
Ik wil duidelijkheid.
Ik wil dat zijn dossier grondig wordt onderzocht.
En als blijkt dat hierin fouten zijn gemaakt of dat papa rechten zijn ontzegd waarop hij wel aanspraak had, dan wil ik daar tot het einde voor blijven vechten.
Niet omdat dat papa terugbrengt.
Niets brengt hem terug.
Maar omdat ik niet kan aanvaarden dat zijn verhaal eindigt met een ziekenhuisfactuur van ongeveer €115.000 en een familie die achterblijft met verdriet, vragen en een enorme financiële last.
De middelen uit deze steunactie blijven daarom ontzettend belangrijk. Ze zullen worden gebruikt voor de kosten die door papa's ziekte en overlijden zijn ontstaan, waaronder de nog openstaande medische kosten en de kosten die nu volgen om zijn afscheid, crematie en verdere administratieve afhandeling te regelen.
En tegelijkertijd blijven wij alle mogelijke wegen onderzoeken om de verantwoordelijkheid voor deze kosten juridisch te laten beoordelen.
Aan iedereen die heeft gedoneerd, gedeeld, geholpen, een benefiet heeft georganiseerd, een bericht heeft gestuurd, ons heeft verdedigd of simpelweg naast ons is blijven staan:
dankjewel.
Jullie hebben ons gedragen op momenten waarop wij zelf niet meer wisten hoe we verder moesten.
Ik had zo ontzettend graag een andere update geschreven.
Ik had zo graag kunnen zeggen dat we papa naar huis hadden gekregen.
Dat hij veilig terug in België was.
Dat hij beter werd.
Maar die kans hebben we niet meer gekregen.
Wat ik wél nog kan doen, is ervoor zorgen dat zijn verhaal niet verdwijnt.
Papa kan zichzelf niet meer verdedigen.
Dus zal ik zijn stem zijn.
Voor hem.
Voor de antwoorden die we nog verdienen.
En voor de strijd die nog niet voorbij is.Rust zacht, papa. ❤️
We hebben gevochten voor jou toen je hier nog was.
En ik blijf voor jou vechten nu jij dat zelf niet meer kunt.
Sofie
-
op 24-08-2026
Even een update;
Velen van jullie kwamen hier terecht via TikTok, instagram of Facebook en volgen de updates ook nauw op via die kanalen. We kregen al heel veel lieve berichtjes en steunbetuigingen (waarvoor dank). Ik blijf aanmoedigen om de video's zoveel mogelijk te delen en te herplaatsen om zo meer bereik te krijgen.
Op dit moment ligt papa niet meer op een gewone kamer, maar opnieuw op intensieve zorgen in het Bangkok Hospital Phuket waar ze zijn toestand nauw opvolgen.
Gisteren werd de targeted therapie opgestart. Ondanks dat de medicatie goed werkt, reageerde papa zijn lichaam er nogal sterk op waardoor ze nu even zijn gestopt met die specifieke medicatie. Eens hij terug stabiel is starten ze opnieuw op om vervolgens het behandelplan aan te passen waar nodig.
Op dit moment is repatriëring naar België niet mogelijk omwille van verschillende redenen. Papa zijn toestand is niet stabiel genoeg en vliegen zou voor hem een levensbedreigend risico zijn. Daarnaast kunnen/willen ze hem niet ontslaan tot wanneer de ziekenhuisfactuur effectief volledig werd betaald.
Vandaag kregen we bericht van de Belgische Ambassade met de melding dat ze het dossier hebben doorgestuurd naar FOD Buitenlandse zaken in Brussel en dat de communicatie nu via hen zal verlopen.Tot op heden blijft een antwoord van de verzekering uit en staan ze ons nog steeds niet te woord, ondanks meerdere meldingen dat het wel héél erg dringend is.
Met hulp uit verschillende uithoeken proberen we een sterk dossier te maken en ervoor te zorgen dat ze ons niet zomaar kunnen afwimpelen.
De steunactie blijft een grote bron van hulp dus ik vraag nogmaals om ze zoveel mogelijk te delen.
Veel liefs,
Sofie
