Afkoppelen is verplicht, maar soms knelt het schoentje...

Als keurder en afkoppelingsdeskundige zie ik vaak technische installaties, beton, buizen en graafwerken. Maar soms zie ik ook mensen. Echte mensen, met echte zorgen. Neem nu André uit Zonhoven. 87 jaar jong, samen met zijn vrouw wachtend op een plaatsje in het rusthuis. En dat kan — zoals we in België gewend zijn — jaren duren.

En ondertussen... komt de brief. De straat wordt heraangelegd. Gescheiden riolering. Afkoppeling verplicht. “Iedereen moet mee”. Punt. Voor André betekent dat: euro’s. Maar hij kan het gewoon niet betalen. Hij zorgt nog elke dag voor zijn vrouw, ook al is hij zelf al een jaar aan het sukkelen met zijn gezondheid sinds een zware val.

Wat me raakte: André was aanwezig op de gemeentelijke vergadering, netjes op tijd, maar slecht ter been. Hij luisterde. Hij stelde vragen. Maar bovenal — hij panikeerde een beetje. En dat kruipt onder je huid.

Als adviseur blijf ik professioneel, maar soms zeg ik ook: “Tot hier en niet verder.”

Daarom mijn voorstel:

1. Stap 1: Ik vraag een bekwame vakman om een eerlijke, scherpe offerte.

2. Stap 2: We starten een crowdfundingcampagne voor André. Ik doe mee. U ook?

We hebben tot eind 2026 de tijd, maar laten we André zijn rust gunnen vóór het rusthuis er eindelijk komt.

Want afkoppelen is goed voor het milieu — maar solidariteit is nóg beter voor de samenleving.

Voor de professionals heb ik foto’s en plannen van afkoppeling. Graag hoor ik van jullie.