Hoeveel tegenslag kan je hebben.

Begin september zijn we op bezoek geweest bij een fokker die een nestje Golden Retrievers had. Deze fokker heeft al meerdere hulphonden geleverd aan derden, dus vol vertrouwen gingen wij er heen. Afgelopen dinsdag zouden ze officieel getest worden. Dat heet waar ze aanleg voor hebben. Het hondje voor mij moet helaas aan heel veel voorwaarden voldoen. Dinsdag na de test zouden we gebeld worden welk hondje toebedeeld werd aan mij. De telefoon ging en daar kwam het bericht, helaas er zit geen hondje bij die aan de eisen voldoet. Van de 11 hondjes was er 1 die aan de eisen voldeed, maar deze hielden ze helaas zelf voor het doorzetten van de fokkerij. Nou daar heb je je dan 8 weken op verheugd, alles geregeld zodat we zondag het hondje konden ophalen. Helaas. Nu moeten we weer wachten op het volgende nest en hopen dat daar dan wel een pup bij zit. Gelukkig doet Faith haar werk nog prima als PTSS hond, en hoop ik dat mijn zicht niet sneller achteruit gaat. Maar goed tis niet anders. 

Als eerste wil ik iedereen bedanken die tot nu toe een donatie heeft gedaan. Het doet mij ontzettend veel dat zoveel mensen met me meeleven. Ik ben namelijk geen persoon die normaal om hulp vraagt, ik los het meestal liever zelf op maar helaas gaat me dat nu niet lukken…

Een belangrijke update:

En dan krijg je een telefoontje dat er een nestje is geboren en dat er een pup (een golden retriever) voor mij bij gaat zitten. Hoe fantastisch is dat… maar ook wel weer een druk op de realiteit, want dat gaat betekenen dat Faith binnenkort haar taken gaat neerleggen. Dus blij nieuws maar ook verdrietig nieuws.

Op 1 september gaan we voor het eerst op bezoek bij de fokker, kennismaken. Over een paar weken komt er een deskundige de pups testen en worden ze toegewezen aan een nieuw baasje. Het is dus een spannende tijd die komen gaat.

Liefs Anita