Hallo lieve dierenvrienden.

Er lijkt eindelijk licht aan het einde van de deze donkere tunnel te komen.

Excuses voor deze late update, maar we hebben een zeer turbulente start van de week achter de rug.

Afgelopen maandag moest Ruby weer voor een check-up komen bij de dierenarts van De Ark. Ze zou ook haar 6e vitamine b-12 prik krijgen, die heeft ze gehad. 

Na onderzoek van haar bloed, bleken haar rode bloedcellen in rap tijd naar een zeer laag gehalte gezakt te zijn, namelijk 9,7%.

Ik en mijn moeder schrokken hier heel erg van, we vroegen ons ook af hoe dit zo snel kon zakken. Ruby moest de volgende dag (dinsdag) onmiddellijk een tweede bloedtransfusie krijgen bij dierenhospitaal Visdonk.

De volgende dag zijn wij meteen gegaan en heb ik voor de zekerheid de urine en ontlasting ook meegenomen. Haar bloed werd gecontroleerd en het was zelfs gezakt naar een schrikbarende 9%.

Ze hebben de urine gecontroleerd onder de microscoop nadat wij weer richting huis waren, daar zagen ze dat het vol bacteriën zat, huh hoe dan?! En waarom kwam dit niet uit de eerdere testen? Waarom werd er niet door de dierenartsen gevraagd of we de urine en ontlasting mee konden nemen? Heb ik juist mijn hond gered en haar een duw richting de juiste diagnose gegeven doordat ik op eigen initiatief de ontlasting en urine meebracht?

We stonden versteld. Echt versteld.

Ruby moest langer blijven omdat zij zo zwak was. Tot heden verblijft ze nog steeds in de kliniek omdat zij de prednison aan het afbouwen zijn en haar nu de juiste (helaas zware) antibiotica geven voor deze bacterie-infasie in haar lichaam. De bacteriën waren haar bloedbaan binnengedrongen, vandaar de afbraak van de rode bloedcellen, anemie en bloedvergiftiging.

Waar we eerst dachten dat we haar vandaag misschien konden ophalen, wordt dit pas na aankomende dinsdag, daar haar rode bloedcellen langzaamaan weer zakken. Wat kan verklaren door de bacteriën die tumult veroorzaken in haar zwakke lijf. 

Ruby heeft echt letterlijk op het randje van de dood gelegen en als ik niet haar urine mee had gebracht, was zij misschien al overleden geweest… Omdat de prednison niet (voldoende) zou werken voor de oorzaak van haar bizarre ziekte. Alle dierenartsen gaven de hoop al op voor als de prednison niet zou aanslaan.

Terwijl zo'n simpel… Klein dingetje, juist al die tijd de oorzaak is geweest. Door alle testen die er gedaan zijn, werd er niet vernomen dat zij deze bacterie in haar lichaam had. Alleen microscopisch onderzoek wees uit dat ze vol zit met bacteriën. Een simpel, ouderwets onderzoek, onder de microscoop…

Ik ben reuze blij dat we eindelijk de oorzaak weten, maar vrees voor hoe ze hier uit gaat komen, of er niet teveel schade al is geweest in haar lichaam omdat Ruby al zo lang met deze klachten liep. Helaas zijn haar ogen aangetast en ziet zij vele malen slechter dan eerst.

Ik blijf hoop houden dat Ruby zal genezen en ik doe er alles aan om mijn lieve en beste vriendin de beste en juiste zorg te geven, met ook de hulp van jullie allemaal.

Uiteraard horen jullie volgende week allemaal weer wat meer.

Ongelofelijk dat er eindelijk licht aan het einde van deze lange en donkere tunnel zal zijn. Ik zal de lessen koesteren die ik hiervan heb mogen leren en ik ben trots dat ik zo vastberaden, zo volhardend ben geweest in het laten uitzoeken van Ruby haar problematiek.

Als ik had geluisterd naar sommige dierenartsen en niet naar mijn eigen gevoel, niet naar mijn eigen intuïtie had geluisterd, had ik mijn hond allang kunnen laten inslapen voor zoiets zo klein, zo simpel, maar wat tegelijkertijd zo'n enorme impact heeft gehad op ons leven…

Ik koester de kleine dingen nu meer en kan niet wachten tot mijn lieve hulphond, mijn beste maatje, mijn allerliefste hondenkind weer veilig en wel, thuis in haar warme mandje kan knorren…

Dankjulliewel allemaal voor het lezen, blijf vooral deze actie delen want de kosten zijn nog lang niet voorbij. Ik hoop dat ik jullie mag verblijden met nog wat meer positief nieuws volgende week!

Een fijn weekend toegewenst van mij, Ruby, haar lieve kattenbroertje en ieder die Ruby in hun hart heeft gesloten <3. 

(Foto is een oude foto van mijn en Ruby toen ze nog een heerlijk ondeugende pup was!)

Update over Ruby:

Hoi mensen, ik schrijf even een update over hoe het met Ruby gaat. 
 

Afgelopen dinsdag is zoals jullie konden lezen, Ruby weer naar dierenhospitaal Visdonk geweest. Zij hoefde gelukkig geen bloedtransfusie ondanks al haar klachten. Haar rode bloedcellen zaten op 14%, wel flink verminderd sinds de vorige keer bloedprikken waar het 14,7% was. 
 

Uit de tweede beenmergpunctie is ook weer niets gebleken. Ze hebben besloten om de Prednison-kuur te gaan starten met Ruby, dinsdagavond begon ze met de eerste dosis.

Woensdagavond ging het niet zo goed met Ruby. Ik kan helaas geen filmpjes hier uploaden hiervan. Ruby had last van een snelle hartslag, snel ademen, zwakke achterhand, trillende spieren, lusteloosheid en een dikke buik/borstkas.

Ik vertrouwde het niet dus samen met mijn moeder zijn wij in de avond nog even naar dierenartsenpraktijk Oost-Kapelle geweest. Een hele lieve dierenarts heeft ons geholpen en gerustgesteld. Ook heeft zij de lever meegeprikt voor de zekerheid waaruit kwam dat het ureum en BUN verhoogd waren.

Ik ben nog steeds aan het bijkomen van alle stress en hectiek, mijn lijf kent geen rust op dit moment. Voor Ruby vind ik het ook sneu want ze is ongeinteresseerd in alles op het moment, heeft soms momenten dat ze weer eens snel ademt/ snelle hartslag heeft. 
 

Aanstaande maandag heeft ze een afspraak bij de ark om te kijken of haar rode bloedcellen stabiel of gestegen zijn. Zoja, dan kan de prednison iets verlaagd worden. 
 

Helaas moet zij deze prednison-kuur eventjes aanhouden voor een paar maanden. Ik heb dus voorlopig mijn oude hond nog niet terug. 
 

Maar ik zie de toekomst rooskleurig in van Ruby. Zodra ik meer weet aanstaande maandag, geef ik weer een update!

dankjewel voor alle donaties, het delen en lezen, jullie zijn geweldig ❤️!