Steun Dinky

Als paardeneigenaar wil je liefst nooit geconfronteerd worden met koliek maar helaas is dit vroeg of laat het geval.

Op de bewuste avond was het duidelijk dat het goed fout was.

Je lag neer en het was duidelijk dat je veel pijn had. Onmiddellijk werd de DA verwittigd. Na dit bezoek en behandeling ging het nog steeds niet goed en wilde je eerst niet meer opstaan. We hebben blijven doorgaan en besloten je naar de kliniek te brengen.

Daar werden we na onderzoek van je voor de keuze gesteld.

Euthanasie of opereren.

We hebben dan gekozen om je een kans te geven. 

Enkele bange uren afwachten en dan het verlossende telefoontje.
De operatie was geslaagd en je stond ondertussen in stal.

De eerste 48u was afwachten.

Die ben je goed doorgesparteld.

Je stond er nog wel wat suf bij maar je wist duidelijk wanneer ik er was.

Na enkele dagen ging alles alleen maar beter.

Plots keer ik dan telefoon dat je ogen blijkbaar beschadigd waren. Wanneer je de beschadigingen hebt opgelopen is onduidelijk maar de behandeling was gestart.

Een dag later ben ik dan bij je geweest.

Wat was dat even schrikken!

Ik was 1 dag niet op bezoek geweest en wist via het telefoontje wel dat het niet ok was maar dit had ik niet verwacht.

Uiteindelijk hebben ze dan één katheter aan je ergst aangetaste oog aangebracht en dit werd per uur gemonitord en behandeld.

Het andere oog was minder erg maar daar werd ik toch ook niet blij van.

Uiteindelijk was je oog niet meer te redden en moest ook dit operatief verwijderd worden.

De operatie werd gepland.

Ondanks dit alles was je wel best alert en vond je mijn bezoekjes leuk en ging alles verder goed koliek gewijs gezien dan. Beter dan de verwachtingen zelfs!

De dag van de operatie kreeg ik plots telefoon.

De operatie kon niet doorgaan want je buikwonde was ernstig geïnfecteerd.

Enkele dagen verder is dan een gesprek geweest om te kijken wat gaan we verder doen of gaan we toch inslapen.

Ik heb dan gekozen even af te wachten hoe de wonde zou herstellen.

Je hing echt aan een zijden draadje en ik was nog niet klaar je te laten gaan.

Na een dag of 5 was er een lichte verbetering maar we waren er nog lang niet.

Uiteindelijk heeft die nog 2 weken geduurd vooraleer er sprake kon zijn van een positief maar lang herste.

Dus ook je ook was op dat moment al geen fraai zicht meer. 
Je was sterk genoeg en de operatie werd uitgevoerd. 

De operatie is ook zeer goed verlopen.

Nu moest je lichaam ook dit herstel goed doorstaan.

Na weken in de kliniek was er dan eindelijk licht aan het einde van de tunnel en mocht je naar huis. 

Er staat ons nog een lange revalidatie en nazorg voor de boeg en we er nog niet maar alles gaat alleen maar de goed kant op.

Ik ben blij dat ik je snoetje nog elke dag kan zien en je bent ook met een oog minder nog even mooi!

Ik was bij je geboorte en we hebben samen al zoveel bereikt en we gaan nu ook nog voor heel wat mooie jaren samen!

Ik hoop dan ook via deze weg extra centjes te bekomen voor een zeer hoge factuur.