Machteloosheid van een vader

Goedemiddag allemaal,

Heb sinds 30 juli mijn dochtertje van 1 niet meer gezien. 9 juli haar eerste verjaardag gevierd.

Alle instanties die ik denk dat mij konden helpen gebeld, maar wordt van het kastje naar de muur gestuurd.

Mijn vriendin zat 2 jaar thuis met een nekhernia. Dit jaar januari is ze geopereerd en daardoor was bijna 90% van de zorg op mijn schouders.

Elke ochtend voordat ik naar werk ging mijn dochtertje laten douchen aankleden. Papje geven en in de kinderwagen zetten. Mijn ex bracht haar dan naar de kinderdagverblijf dat is bij mij in de straat, zodat ik op tijd op werk kon komen en daar helpen ze haar om mijn dochter eruit te halen.

Elke middag na werk haalde ik mijn dochtertje op en was de zorg weer grotendeels voor mij.

Zij kon mijn dochtertje niet tillen. Door haar klachten zou ze vanaf komende maand in de WIA terecht komen. De kosten van de kdv kan ik niet volledig dekken en nog leuke dingen blijven doen als gezin.

Hierdoor aan haar gevraagd of de kleine 1 of 2 dagen thuis kan blijven, omdat ze thuis is. Als mijn dochter 1 dag in de week thuis is. Scheelt dat 200 euro per maand netto.

Mijn ex is hierover helemaal tegen mij uitgevallen.

Geen probleem ik zie wel hoe we het redden.

29 juli dacht ik een leuk gezellig onsje als gezin. Dus ben ik iets eerder van werk thuis gekomen, samen met mijn vriendin gekroelt, daarna mijn dochtertje opgehaald en uit eten geweest. Na het eten even een wandeling gemaakt. Nog wezen babbelen in de voortuin gezellig met de buurman erbij.

30 juli in de ochtend nog samen koffie gedronken. Mijn dochtertje en ex zoentjes gegeven en uitgezwaait. In de ochtend nog gezellig met elkaar appen. We zouden in de middag avond naar Duitsland gaan. Dus ik dacht een paar uur eerder thuis te komen. Kom ik thuis in een leeg huis. Op de app wordt niet meer gereageerd en als ik bel ook niet opgenomen. De gezamenlijke spaarrekening is ook helemaal leeg gehaald.

De kdv heeft ze opgezegd en een verhaaltje opgehangen dat ik zwaar aan de drugs zit en psychische mishandeling daardoor naar een vrouwenopvang is gevlucht.

Allemaal leugens, maar als man zijnde kan ik niks. Je staat zo ver achter…...

Veilig thuis gebeld: die verwijst mij door naar jeugdzorg

Jeugdzorg verwijst mij door naar Antes en de politie

Antes waar ze in behandeling zou gaan, omdat ze niet om kan gaan met haar emotie. Zegt tegen mij dat het prive is en ik geen informatie krijg.

Politie geeft aan dat ze geen aangifte opnemen, omdat we beiden gezag hebben.

Na heel vaak met de politie te hebben gebeld en ook naar het bureau gegaan. Is de wijkagent langs geweest. Heeft mijn verhaal gehoord om alleen te zeggen: We kunnen niks doen.

CJG ben ik ook langs geweest en die geeft aan niks te kunnen doen, maar het wijkteam zullen inschakelen. Het wijkteam geeft aan niks te kunnen doen.

Heb een advocaat in de armen genomen die ik uit eigen zak moet betalen en zij krijgt een gratis advocaat.

Ben ten einde raad.

Zijn er nog tips van iemand die mij kan helpen?

Nog wat dingen over mijn ex.

Haar oudste dochter (heeft vader nog nooit gezien en weet de echte reden hier ook niet van) heeft tegen haar gezegd dat ze haar niet eens als moeder ziet en loopt rond met heel veel trauma's.

Haar 2de dochter van 10 jaar zit in een loyaliteitsconflict i.v.m. dat moeder en vader beiden aan haar trekken. Sinds zij bijna volledig bij vader woont is ze wat rustiger volgens hun gezinscoach.

Wat zij haar andere dochters aangedaan heeft zal ook met die van mij gebeuren.

Als man sta je 3-0 achter en omdat ik net boven het salarisniveau zit krijg ik geen subsidie, maar mag alles uit eigen zak betalen en dat kan ik financieel totaal niet.

Zou het zeer waarderen. Als er mensen zijn die mij hierin kunnen steunen.