Beste lezer,

Op 16 december 2025 werd mijn diagnose officieel bevestigd in het Ziekenhuis Oost-Limburg: maligne lymfoom stadium III.

Uit de PET-CT scan bleek onder andere:

Een hypermetabole lymfekliermassa in mijn linkeroksel (6,7 cm)

Een bijkomende vergrote klier in de hals

Afwijkende bloedwaarden met sterk verminderde hematologische reserve

Daarnaast werd ernstige schade aan mijn slokdarm vastgesteld, met uitgebreide mucosale verbranding en necrotische letsels. Deze letsels worden als onomkeerbaar beschouwd en worden momenteel symptomatisch behandeld.

Door mijn verzwakte algemene conditie en beperkte hematologische reserve is intensieve intraveneuze chemotherapie momenteel medisch niet haalbaar. Daarom werd beslist om te starten met orale chemotherapie (Lenalidomide), gecombineerd met wekelijkse bloedcontroles en strikte opvolging door hematologie/oncologie.

Sindsdien staat mijn wereld op zijn kop. Niet alleen die van mij, maar ook die van mijn kleine kinderen.

Zij zien dat mama vaak moe is.

Dat mama naar het ziekenhuis moet.

Dat mama probeert sterk te blijven, ook wanneer ze bang is.

Wij zijn een samengesteld gezin. Mijn man werkt, maar zijn volledige inkomen gaat naar onze woning en de vaste lasten. Door mijn ziekte leef ik momenteel van €1.300 per maand via de ziekenkas, aangevuld met €180 ziektevergoeding.

Ik ontvang maandelijks kindergeld voor mijn kinderen. Er is co-ouderschap, waardoor ik geen alimentatie ontvang. Buiten mijn ziekte-uitkering en het kindergeld heb ik geen bijkomende inkomsten.

Ik beschik niet over een hospitalisatieverzekering.

Door mijn beperkte inkomsten en de hoge ziekenhuis- en medische kosten blijft er maandelijks amper iets over.

Na het betalen van noodzakelijke uitgaven zoals medicatie, ziekenhuisfacturen, bijdragen aan het ziekenfonds en dagelijkse kosten, blijft er nauwelijks financiële ruimte om onverwachte uitgaven op te vangen.

Elke extra factuur voelt als een nieuwe klap. Sparen is onmogelijk geworden. Het is voortdurend rekenen, uitstellen en hopen dat er geen nieuwe rekening komt.

Eerlijk gezegd had ik nooit gedacht dat ik op mijn leeftijd met zo’n ernstige ziekte geconfronteerd zou worden. Zoals zoveel mensen dacht ik dat dit mij niet zou overkomen.

Ik wil mij focussen op genezen.

Ik wil mijn kinderen rust geven.

Maar zonder financiële ademruimte is dat bijna onmogelijk.

🎯 Ons streefbedrag: €10.000

Dit bedrag wil ik gebruiken voor:

€2.000 – ziekenfondsbijdragen

€3.000 – ziekenhuisfacturen en medicatie

€1.500 – behandelingen en bijkomende medische kosten

€2.000 – tijdelijke ademruimte voor vaste kosten (woning, energie, voeding)

€1.500 – onvoorziene kosten tijdens mijn behandeling

Dit is geen luxe.

Dit is stabiliteit.

Dit is rust voor mijn kinderen in een periode die al zo onzeker is.

Ik vraag deze hulp met veel moeite, maar met nog meer liefde voor mijn kinderen die mij elke dag kracht geven om te blijven vechten.

Elke bijdrage, hoe klein ook, maakt een verschil.

Kan je niet doneren? Dan helpt delen minstens evenveel.

Help ons om deze periode door te komen zonder constante angst voor de volgende factuur.

Help mij om mama te kunnen zijn — en te kunnen genezen. ❤️

Vanuit mijn hart: dankjewel voor uw hartelijkheid