Situatieschets door baasje Magalie:

"Tijdens de nacht van 2 op 3 december sloeg het noodlot toe. Je was een kerngezonde hond, die plots jankend aan mijn bed stond. Half in slaap, strompelde ik met je naar de tuin om te kijken of je uitgelaten moest worden. Minuten lang stond je in de tuin te plassen, maar er kwam geen plas uit. Silver trilde op zijn benen, en jankte van de pijn. In paniek en niet goed wetende wat er aan de hand was met mijn - anders zo levendige en gezonde - hond, belde ik de spoeddienst van dierenartsenpraktijk Animalis op en snelde ik naar hen heen. 

In de wagen probeerde je toch nog steeds je vrolijke zelve te zijn, en probeerde je mij te troosten terwijl het andersom moest. Eenmaal bij de dierenartsenpraktijk werd het ook moeilijk voor Silver om te stappen, en druppelde hij de hele praktijk onder. Na XR-foto's en een echografie, bleek er een grote hoeveelheid ruis in je blaas aanwezig te zijn met een vermoeden op een obstructie in je plasbuis. Je werd ter plekke gesondeerd en moest er de nacht verder alleen doorbrengen.

Na een lange dag waarop ik moest wachten op de nodige ingrepen voor Silver bij de praktijk, mocht ik hem opnieuw ophalen. Na een urineonderzoek bleek hij een grote hoeveelheid struviet, cystine en oxcalaat in zijn blaas aanwezig te hebben. Wat toen leek opgelost met een simpele blaasspoeling en antibiotica gebruik, bleek de start van een lange lijdensweg. 

Je at nog goed, ging slapen, maar diezelfde nacht was je duidelijk niet ok. Eten ging niet meer, slapen verliep heel onrustig. Ik besloot om Silver niet alleen te laten en nam hem overdag met me mee.

Diezelfde zaterdag heeft hij overgegeven en creëerde hij koorts, dus keerden we terug naar de dierenarts die je behandelde. Je kreeg een prik tegen het braken en een pijnstiller mee naar huis.

Zondag 5 december steeg de koorts en weigerde Silver om nog te eten. Daar de vervanging van onze eigen dierenarts toen van wacht was, werden we verder op weg geholpen bij DAP De Varing. Ze zetten alles op alles om je terug te laten eten. Je kreeg een vijftal potjes dierenartsvoeding mee naar huis en leek gauw terug de oude te worden.

Bizar genoeg begon je te manken ter hoogte van de plaats waar je je prik tegen de misselijkheid kreeg. Iets wat aantoonde hoe fysiek zwak je geworden was.

Silver nam zijn antibioticakuur uit, startte met ‘Urinary, hypoallergene’ voeding van Royal Canin en een voedingssupplement om zijn blaas te herstellen. Maar jammer genoeg sloeg op kerstdag, 25 december, het ziektebeeld van eerder in de maand opnieuw toe.

Overdag kon je nog normaal plassen en huppelde je vrolijk in het rond. Naar de avond toe werd je onrustig en leek plassen opnieuw onmogelijk. Na enkele bezorgde reacties binnen onze familie besloten we opnieuw naar de behandelende dierenarts te rijden.

Silver werd zaterdagavond 25 december opnieuw gesondeerd, en onderging een urineonderzoek waaruit bleek dat hij een zware blaasinfectie had met de aanwezigheid van een bepaald type bacterie die resistent bleek te zijn voor de uitgenomen antibiotica kuur.

Desondanks je je nieuwe ‘Urinary’ brok echt niet luste, maar zo je best deed om deze met de hulp van vers paardenvlees toch op te eten, hadden we nieuwe blaasproblemen niet zien aankomen. Silver startte met een nieuwe antibioticakuur en kreeg opnieuw pijnstilling toegediend.

Gedurende 5 dagen heb je terug normaal kunnen plassen en besloten we er samen met jou en jouw nieuwe adoptiebroer Haiko op uit te gaan in de Ardennen. Tijdens de wandeling op 31 januari, oudejaarsavond, bleek er wederom wat aan de hand te zijn. Je kon wel plassen, maar met heel veel moeite en druppelsgewijs ging het in zijn werk. 

We vreesden opnieuw voor het ergste en onze dierenarts bleef stand-by. We vierden nog samen oudejaarsavond, maar merkten dat Silver opnieuw onrustig en onverdraagzaam werd. Je plaste nog steeds, dus vermoedden we dat de antiobioticakuur nog niet volledig in zijn werking was getreden. 

Uiteindelijk ontstonden er op 2 januari tekenen van bloedvorming in de urine en smeekte Silver me na middernacht herhaaldelijk om uitgelaten te worden. Gezien je reeds 3 dagen slechts druppelsgewijs plaste, vreesde ik op een te grote blaas met de kans op scheuren. Dus reed ik tijdens de nacht van 2 op 3 januari naar de spoeddienst van dierenartsenpraktijk De Roover & Co, daar onze eigen dierenarts niet van wacht was. 

Het was alsof je wist hoe laat het was, want je krabbelde de hele rit in de auto omhoog. Uiteindelijk gaf je er aan toe en legde je je hoofd te rusten totdat we bij de praktijk arriveerden.

Ter plaatse legde ik bovenstaand ziektebeeld, en vertelde ik hoeveel stress en ongemak Silver de laatste 30 dagen heeft moeten ervaren. De dierenarts, wie specialist is in organen bij kleine huisdieren, gaf meteen aan dat het probleem veel verder zou gaan dan een blaasontsteking. 

Silver werd opnieuw gesedeerd, er werden opnieuw XR-foto's genomen en  een echografie gemaakt van al zijn organen. Tijdens de echo kreeg Silver een paniekaanval, iets wat men hart brak, maar we moesten door. Ik stond de dierenarts zo goed mogelijk bij, maar stond tegelijkertijd te trillen op mijn benen met de schrik om mijn beste vriend te verliezen.

Uit voorzorg werd Silver geïntubeerd om de sondage te laten plaatsvinden. Die dierenarts gaf aan dat het belangrijk was dat zijn hart niet stopte met kloppen, en moest goed doorwerken. Ik mocht gelukkig even bekomen in de wachtkamer. Het was intussen 6:00 in de vroege ochtend. 

Een hele nacht heeft de dierenarts je van leed willen besparen en heeft ze met de grootste zorg onderzoeken gedaan. Om jou niet meer stress te bezorgen, reed ik zonder een knuffel of enig afscheid terug naar huis. Ik liet mijn sjaal nog bij Silver achter, en hoopte dat de lange, financiële lijdensweg eindelijk met een oplossing zou komen. 

Vandaag, 3 januari, zijn we exact een maand later. En brachten we voor het eerste in zijn leven een nacht zonder elkaar door. Door het zware leed die de blaas heeft ondergaan, moet Silver in de praktijk blijven om te herstellen en werd er een sondage-systeem opgebouwd om de boosdoener, de obstructie die Silver sinds dag 1 blijft kwellen, te voorschijn komt.

Er is een vermoeden van een steen die de plasbuis blijft verstoppen. Door de vele sondages en spoelingen werd de steen telkens weer in de blaas geduwd, maar was er nooit de zekerheid of het probleem opgelost was. Het was afwachten, en telkens opnieuw duidelijk dat het probleem groter was dan een simpele spoeling.

Dat het momenteel kerst(vakantie) is, maakte het traject lang, onzeker en emotioneel én financieel zwaar, bijna ondragelijk. 

Wij als baasjes van Silver, zijn jonge twintigers die ook niet gespaard bleven van de huidige pandemie, maar wel elke cent onszelf ontzeggen om de zorg van ons huisdier voorop te kunnen plaatsen.

Jammer genoeg hebben we onze emotionele en financiële limiet bereikt, en worden er plannen gemaakt voor een chirurgische ingreep die obstructies en pijnlijke plasproblemen in te toekomst moeten voorkomen.

Daarom wens ik na, lang overwegen, beroep te doen op mijn netwerk en zo hopelijk een donatie-actie op te kunnen starten om de resterende dierenartskosten te kunnen dekken.

“Dogs are not our whole life, but they make our lives whole."

Lieve groet, Magalie & Andries en pootje van Silver."

Houd onze nieuws-updates in de gaten voor meer informatie.

Reeds voldane financiële uitgaven-overzicht:

• Spoedopname 03/12 (XR, echo, sondage, medicatie): 387,31 euro
• Bijkomende consultatie 04/12 (braken, koorts, nieuwe medicatie): 86,12 euro
• Nieuwe consultatie 05/12 (stijgende koorts, dierenartsvoeding om terug te eten): 82,50 euro
• Opstart ‘Urinary’ hondenbroek: 85,55 euro
• Nieuwe consultatie voor plasproblemen vanaf 25/12 (sondage, opstart andere medicatie): 99,90
• Consultatie voor een allergische reactie op de nieuwe hondenbrok met het geneesmiddel Cytopoint: 115 euro

We richtten deze actie op om de maximale zorg te kunnen garanderen en de volgende kosten te kunnen dekken:

• Spoedopname 02/01 (nieuwe onderzoeken bloed en urine, XR-foto's, echo, sedatie, sondage) | (bedrag reeds gekend: 662,30 euro)
• Silver zijn huidige verblijf van 02/01- 05/01 bij de dierenartsspecialist van UGent (3 nachten) (€65 per nacht)
• Operatie waarbij de blaas wordt opengehaald om de aanwezige stenen te verwijderen, de obstructie in de plasbuis weg te halen en hem te steriliseren.
• Het sonderen totdat de operatie plaats kan vinden op 04/01 om 10:30.
• De nieuwe voeding, antibiotica en pijnstilling die gedurende een week opgestart dient te worden en de katheter met medicatie die hij bij de behandelende arts krijgt toegediend.
• De analyse van de stenen die opgestuurd wordt naar Amerika en een periode van 3-4 weken inneemt.
• De maandelijkse behandeling met Cytopoint om zijn allergie op de voeding te controleren.
• De cardiotest die afgenomen dient te worden omwille van de constatatie van een vertraagd hartritme.
• (Onzeker): De chirurgische ingreep om zijn plasbuis rechtstreeks naar buiten te geleiden.